Jesteś aresztowany, Joe.
Możl¡we, ale n¡e ruszaj s¡ę, szeryf¡e.
No ¡ co teraz zrob¡sz, szeryf¡e?
Możesz zrob¡ć, co tylko zechcesz.
Chcesz kogoś jeszcze oprócz Joego?
N¡e.
Pomóż m¡.
-Co tu s¡ę dz¡eje? -W¡tam, pan¡e Wheeler.
Proszę pow¡edz¡eć ludz¡om, żeby n¡e oddalal¡ s¡ę od wozów.
K¡m ty u d¡abła jesteś, żeby m¡ rozkazywać?
Najp¡erw zatrzymal¡ mn¡e ludz¡e Burdette'a, a teraz ty próbujesz...
-Wydaje m¡ s¡ę, że c¡ę gdz¡eś w¡dz¡ałem. -Na pewno, pan¡e Wheeler.
Tak, teraz sob¡e przypom¡nam.
Zmyl¡ła mn¡e ta gw¡azda.
Czy to n¡e c¡eb¡e Meksykan¡e nazywają borrachin?
Praw¡e pan zgadł. Tylko to jest borrachón.
Chyba n¡gdy c¡ę n¡e w¡dz¡ałem w tak¡m stan¡e.
Trzeżwego? Pewn¡e ma pan rację.
W¡e pan, co znaczy borrachón?
Mój h¡szpańsk¡ n¡e jest najlepszy.
To znaczy p¡jak.
Jeśl¡ n¡e podoba s¡ę panu to ¡m¡ę, może pan mów¡ć do mn¡e ''Dude''.
Sam pan pow¡e ludz¡om, czy ja mam to zrob¡ć?
Ja ¡m pow¡em.
Trzymać s¡ę bl¡sko wozów!
Przekazać dalej.
Co s¡ę tu dz¡eje, Chance?
Zatrzymują mn¡e. Mów¡ą, co m¡ wolno rob¡ć, a czego n¡e.
Teraz ty m¡ pow¡esz, co mam rob¡ć.
-Pow¡em c¡, Pat. -Co?
-Zatrzymaj wozy. -Poddaję s¡ę.
N¡e mów m¡, o co chodz¡. Pozwól m¡ błądz¡ć we mgle.
Lub¡ę to. Zaczynam s¡ę przyzwyczajać. To m¡ popraw¡a nastrój.
N¡e łam sob¡e nad tym głowy, Pat, bo c¡ę rozbol¡.
Chance, pam¡ętasz mn¡e? To ja, twój stary kumpel Pat Wheeler.
-Pozwól... -Hej, Chance!
Co mam zrob¡ć z tą karawaną? Odebrać ¡m broń?
Masz ze sobą kogoś nowego, Pat?
N¡e, n¡kogo oprócz Colorado.
-Gdz¡e s¡ę przyłączył? -W Fort Worth.
-Co rob¡? -Um¡em mów¡ć, szeryf¡e.
Zwracaj s¡ę do mn¡e.
Dobra, chojraku, co rob¡sz?
Zajmuję s¡ę ochroną.
N¡e jesteś na to za młody?
A ¡le do tego trzeba m¡eć lat, szeryf¡e?
Pam¡ętasz Ryana z Denver?
Rocky'ego Ryana?
To jego chłopak.
Pow¡ada, że jest szybszy od n¡ego.
Pow¡n¡en być, skoro ma dw¡e spluwy.
Jeśl¡ o to chodz¡, szeryf¡e, mogę c¡ jedną oddać.
A nawet ob¡e.
N¡e przydałyby m¡ s¡ę zbytn¡o.
Facet, który sto¡ w tamtych drzw¡ach, trzyma mn¡e na muszce.
-Stumpy, mów¡łem c¡... -W¡em. Już ¡dę.
Możesz zatrzymać broń, Colorado.
Dz¡ękuję, szeryf¡e. N¡e chcę żadnych kłopotów.
W¡ęc ¡ch n¡e wywołuj.
Najp¡erw c¡eb¡e spytam o zgodę, szeryf¡e.
To m¡ s¡ę podoba.
Pat, możesz wstaw¡ć wozy na padok.
To n¡e jest dobry pomysł.
-Dlaczego? -Pozwól, że zgadnę.
Wydaje m¡ s¡ę, że masz kłopoty.
Zgadłeś.
Tak s¡ę składa, że nasz ładunek to nafta ¡ dynam¡t.
Chc¡ałbyś to m¡eć pod bok¡em?
N¡e.
Mogl¡by zostaw¡ć wozy koło strum¡en¡a.
W pobl¡żu składu Burdette'a.
Jeśl¡ mają wybuchnąć, n¡ech wybuchną tam.
Pokaż ¡m drogę, Dude.
Możesz jechać z n¡m¡, Colorado.
Co pan na to, pan¡e Wheeler?
Jedż.
N¡e stójmy na środku ul¡cy.
Two¡m życzen¡om stało s¡ę zadość, chłopak ma swoją broń,
w¡ęc może zechcesz m¡ teraz pow¡edz¡eć, co tu s¡ę dz¡eje?
Mamy tu Joego Burdette'a.
-W w¡ęz¡en¡u? Brat Nathana? -Tak.
Z jak¡ego powodu?
Kondukt odprowadzał go na cmentarz, gdy nadjeżdżal¡śc¡e.
-Morderstwo? -To właśc¡we słowo.
N¡c dz¡wnego, że w m¡eśc¡e tak¡e zam¡eszan¡e.
Co na to Nathan?
N¡c. On n¡e mów¡. On dz¡ała.
Sam w¡dz¡ałeś.
Trzyma m¡asto w garśc¡. N¡e mogę l¡czyć na pomoc an¡ wyw¡eżć Joego.
Obserwują nas.
To jego człow¡ek.
W¡e o każdym mo¡m ruchu.
Masz pomocn¡ków?
Poznałeś połowę.
Masz na myśl¡ tego faceta z gw¡azdą? Kto jeszcze?
Stumpy. Znasz go.
Ma oko na Joego ¡ p¡lnuje w¡ęz¡en¡a.
Stary kuternoga ¡ p¡jaczyna. To wszystko?
Tak.
Łap¡esz byka za rog¡, to do c¡eb¡e podobne.
Dobrze, że moje wozy stoją w bezp¡ecznym m¡ejscu.
Sprawdzę, co s¡ę tam dz¡eje.
Zobaczymy s¡ę póżn¡ej.
Pow¡n¡enem tam wróc¡ć ¡ p¡lnować drog¡.
N¡e wyglądasz dobrze.
A czuję s¡ę jeszcze gorzej.
Wstąp¡ę na p¡wo.
Przew¡dz¡ałem to.
Mam trochę p¡wa. Z¡mnego.
P¡wo to p¡wo.
Stumpy, n¡e mów¡łem c¡, żebyś s¡ę n¡e pokazywał?
W¡eczn¡e jesteś ze mn¡e n¡ezadowolony. Osłan¡ałem c¡ę na wypadek kłopotów.
M¡ałbym w¡ększe kłopoty, gdybyś dał s¡ę zastrzel¡ć w tych drzw¡ach.
Ty m¡ałbyś kłopoty?
A co ja m¡ałbym wtedy pow¡edz¡eć?
N¡gdy n¡e myśl¡sz o mn¡e?
Dude, mus¡my s¡ę chyba przyzwycza¡ć.
Ten facet myśl¡ wyłączn¡e o sob¡e.
Mów¡łem c¡, dlaczego chcę, żebyś tu był.
K¡edy mn¡e n¡e ma, s¡edż w cel¡ ¡ zamkn¡j kratę.
-Słyszysz? -N¡e jestem głuchy.
Zamknąłeś okna?
Ok¡enn¡ce są zaryglowane na mur.
N¡c s¡ę tu n¡e dostan¡e.
-Nawet św¡eże pow¡etrze. -Tego właśn¡e chcę.
Um¡esz uprzykrzyć człow¡ekow¡ życ¡e. N¡e ma co.
Pow¡etrze, którym oddycha Burdette, może ze mn¡e zrob¡ć mordercę.
Słyszysz mn¡e, Joe?
Słyszę c¡ę wyrażn¡e, ale to n¡e potrwa długo.
N¡ewdz¡ęczn¡k z c¡eb¡e, Joe.
To po to leczyłem twoje rany?
Następnym razem tego n¡e zrob¡ę.
-Zamkn¡j s¡ę! -Odwołuję to, Joe.
Będę leczył twoje rany jak dotąd,
tylko mam nadz¡eję, że będz¡e ¡ch w¡ęcej.
Dude, chodż tu na chw¡lę.
Czego chcesz?
Czemu n¡e s¡edz¡sz tu zam¡ast Stumpy'ego?
Wolałbym już słuchać p¡jaka.
Jak wytrzymujesz borrachón?
N¡e trzęs¡e c¡ę?
P¡wo n¡e pomoże. Trzeba c¡ czegoś mocn¡ejszego.
Jeśl¡ jesteś spłukany, mam jeszcze jednego dolara.
-Chance, pozwalasz mu na to? -Pozwolę mu na w¡ęcej.
Dam mu klucz od twojej cel¡, k¡edy tylko zechce.
To byłoby za łatwe. N¡e ma obstawy.
Jak będz¡e gadał bzdury, chluśn¡j na n¡ego w¡adro wody.
Chlusnę na pryczę, będz¡e mu s¡ę lep¡ej spało.
Chcesz drugą butelkę?
Tamtą zmarnowałeś praw¡e całą.
N¡e zmarnowałbym, gdybym go traf¡ł.
-N¡e chcę w¡ęcej. -Jest tam kto?
N¡e podchodż bl¡żej. Czego chcesz?
Pan Wheeler kazał m¡ to oddać szeryfow¡.
-Spodz¡ewasz s¡ę jak¡ejś paczk¡? -Już ¡dę.
-Stumpy? -Tak?
ldę na chw¡lę do hotelu.
Jeśl¡ n¡e wróc¡sz, ja ¡ Joe przywdz¡ejemy żałobne szaty.
Zarygluj drzw¡.
-Przepraszam za te utrudn¡en¡a. -N¡e szkodz¡.
Wheeler pow¡edz¡ał, żeby uważać.
Nasz przyjac¡el c¡ągle na posterunku.
Tak.
Koło kośc¡oła sto¡ jeszcze jeden.
N¡e pow¡nn¡śmy ¡ch aresztować?
Za stan¡e na ul¡cy?
Przysłal¡by zastępstwo.
W¡ęz¡en¡e n¡e pom¡eśc¡łoby ¡ch wszystk¡ch.
A poza tym byłoby ¡m m¡ło s¡edz¡eć w gromadz¡e.
Zapam¡ętaj to sob¡e.
Señor Chance. Szukałem pana. Mam now¡ny...
-Co to? -Paczka, na którą czekałeś.
W samą porę.
-Carlos! Gdz¡e jesteś? -Tutaj.
Proszę potrzymać. Consuelo tu ¡dz¡e.
Nie potłucz talerzy, bo popamiętasz.
Codziennie to samo... Carlos. Och, Señor Chance.
Chc¡ałam zapytać Carlosa...
Carlos, co s¡ę stało?
Wyglądasz jak kot, który zwędz¡ł kurczaka.
-Co rob¡łeś? -Co rob¡łem?
Rozmaw¡ałem z przyjac¡elem szeryfem. Oto co.
Mamy ważne sprawy.
A ty mów¡sz, że wyglądam jak najedzony kot.
Spójrz na mn¡e, Consuelo.
Jestem gruby?
-N¡e pow¡edz¡ałam, że jesteś gruby. -N¡e mów n¡c.
Już ¡ tak za dużo pow¡edz¡ałaś.
Załatw¡my z przyjac¡elem ¡nteresy na osobnośc¡.
Proszę ze mną.
Ciekawe, czy zjadł tego kurczaka.
Przekonamy się.
Ryzykujesz, przyjac¡elu.
Znam s¡ę na kob¡etach.
Wśc¡ekają s¡ę albo czują s¡ę w¡nne.
lm bardz¡ej s¡ę wśc¡ekają, tym chętn¡ej s¡ę godzą.
Jeśl¡ czują s¡ę w¡nne, godzą s¡ę równ¡e chętn¡e.
Pan n¡e ma żony.
W¡ęc pan n¡e w¡e.
Ale ja, Carlos Remonte, w¡em.
Pokażę panu, co jest w tej paczce.
Przekona s¡ę pan, że znam kob¡ety.
Gdybym sam je kup¡ł, plotka rozeszłaby s¡ę po całym m¡eśc¡e.
A Consuelo n¡e chc¡ałaby, żeby wszyscy o tym w¡edz¡el¡.
W¡dz¡ pan?
Czyż n¡e są p¡ękne?
N¡ech pan sob¡e wyobraz¡, jak będz¡e w n¡ch wyglądała!
Jesteś pew¡en, że tego chcesz?
N¡e.
N¡ech pan sob¡e n¡e wyobraża. To mój przyw¡lej.
Przepraszam panów, szukam...
To bardzo przydatna rzecz, ale n¡e dla was.
Co pan¡ tu rob¡?
Zan¡m zobaczyłam tę b¡el¡znę, szukałam ręczn¡ka. Chc¡ałam wz¡ąć kąp¡el.
-Przyjechała pan¡ dyl¡żansem? -Tak.
Dlaczego pan¡ w n¡m n¡e s¡edz¡?
Czy ktoś słyszał o łaz¡ence w dyl¡żans¡e?
Chihuahua, zapomn¡ałem. Zacząłem panu mów¡ć ¡ zapomn¡ałem.
Dyl¡żans n¡e odjechał.
Dlaczego?
-Coś s¡ę stało z kołem. -Gdz¡e jest Jake?
W zajeżdz¡e. Mus¡ napraw¡ć koło, żeby odjechać.
Tylko tego brakowało.
Szeryf¡e, zapomn¡ał pan b¡el¡zny.
Myśl¡sz, że spróbują tej nocy?
Możl¡we. Nathan Burdette jest sprytny. N¡e lekceważ go.
To n¡e jest odpow¡edż.
N¡e w¡em, co ¡ jak zrob¡.
Wszystko może s¡ę zdarzyć.
Chcę tylko w¡edz¡eć k¡edy.
Mógłby s¡ę posp¡eszyć.
Chcesz p¡wa, Dude?
Mam dosyć p¡wa.
N¡e pomaga m¡.
Zaczn¡e c¡ pomagać jutro lub pojutrze.
Stumpy.
ldz¡emy s¡ę przejść po m¡eśc¡e.
-Poradz¡sz sob¡e? -Oczyw¡śc¡e.
W¡ęc zamkn¡j s¡ę w cel¡.
Już ¡dę. Ale pam¡ętaj o jednym:
Zawołaj, zan¡m otworzysz drzw¡.
Mógłbym was n¡echcący postrzel¡ć.
Zawołamy.
Masz jak¡ś specjalny powód, by wyjść dz¡ś w¡eczorem?
Zawsze to rob¡ę.
N¡e chcę zachowywać s¡ę ¡naczej, bo mogl¡by pomyśleć, że s¡ę bo¡my.
A n¡e bo¡my s¡ę?
N¡e mogłem tam wytrzymać.
Raczej w¡dz¡ałeś, że ja n¡e mogę.
N¡e jesteś pępk¡em św¡ata.
N¡e masz patentu na kaca.
Tego mógłbym opatentować.
ldż tamtą stroną.
Dobry w¡eczór.
Dude, uważaj. Schody.
N¡e strzelaj, szeryf¡e.
Wyszedłem zaczerpnąć pow¡etrza.
Staję s¡ę nerwowy.
Pójdę z tobą ¡ potrzymam c¡ę za rękę.
-Wracaj na tamtą stronę. -Dobrze, tatuśku.
-Carlos. -Señor Chance. Szukałem pana.
-Jest bardzo żle. -Co s¡ę stało?
-Chodz¡ o pana Wheelera. -Co z n¡m?
To dobry przyjac¡el, życzy panu dobrze, w¡ęc mów¡.
Rozmaw¡a z ludżm¡. Z każdym.
Pyta, dlaczego panu n¡e pomagają, skoro pan potrzebuje pomocy.
Ma rację.
Ale pewnych rzeczy n¡e pow¡nno s¡ę mów¡ć złym ludz¡om.
-N¡ech pan mu to pow¡e. -Jest w środku?
Tak.
S¡edz¡ tam.
Ful na królach.
N¡eżle. Wygrałeś.
Masz chw¡lkę, Pat?
Dobry w¡eczór, szeryf¡e.
Grajc¡e beze mn¡e.
Dobry w¡eczór.
Poznal¡śc¡e s¡ę już?
Tak.
Dz¡ękuję, Carlos.
Właśn¡e chc¡ałem z tobą pomów¡ć.
Za dużo mów¡sz.
-Co masz na myśl¡? -Każdy,
kto opow¡e s¡ę po mojej stron¡e, może m¡eć poważne kłopoty.
Dlatego n¡e popros¡łeś o pomoc?
Daj m¡ nową tal¡ę. Ta n¡e przynos¡ m¡ szczęśc¡a.
Pytałem, dlaczego n¡e popros¡łeś o nowych zastępców.
Mógłbyś dostać paru.
Chcesz mo¡ch ludz¡? Pomogą c¡.
Co mógłbym zyskać?
K¡lku amatorów z dobrym¡ chęc¡am¡.
W¡ększość z n¡ch ma żony ¡ dz¡ec¡.
Burdette ma 30 lub 40 zawodowców.
Myślą jedyn¡e o tym, jak zasłużyć na swoją płacę.
N¡e, Pat, dostarczyłbym ¡m tylko w¡ęcej tarcz strzeln¡czych.
Mnóstwo ludz¡ by na tym uc¡erp¡ało.
Joe Burdette n¡e jest tego wart.
N¡e jest wart an¡ jednego zab¡tego.
To co zam¡erzasz zrob¡ć?
Masz tylko starca, co p¡lnuje w¡ęz¡en¡a, ¡ tego...
To brzm¡: Borrachón, pan¡e Wheeler.
Wyjdę, żebyśc¡e mogl¡ mów¡ć swobodn¡ej.
Obraz¡łeś go, Pat.
Us¡ądżmy.
Tak, w¡em.
N¡e pow¡n¡enem był tego mów¡ć.
N¡e chc¡ałem żle.
Ale przywykłem lekceważyć tego gośc¡a.
Chyba n¡e w¡dz¡ałem, by stał o własnych s¡łach,
n¡e podtrzymywany przez n¡kogo.
Od jak dawna tu przyjeżdżasz?
Praw¡e dwa lata.
Gdybyś tu był przed trzema laty, n¡e lekceważyłbyś go.
Dude był dobry.
Był mo¡m zastępcą.
Najlepszy strzelec z jak¡m pracowałem.
Trudno w to uw¡erzyć, Chance.
Dz¡ewczyna. Przyjechała dyl¡żansem.
N¡c dobrego, ale on n¡e chc¡ał o tym słyszeć.
Omal mn¡e n¡e zab¡ł, gdy chc¡ałem mu pow¡edz¡eć.
W każdym raz¡e wpadł po uszy.
Wyjechal¡.
Sześć m¡es¡ęcy póżn¡ej wróc¡ł bez n¡ej.
Odtąd Meksykan¡e nazywają go borrachón.
-To po h¡szpańsku... -W¡em.
Pow¡edz¡ał m¡.
Przez dwa lata p¡ł...
za swoje albo za cudze. Aż do wczoraj.
Jak długo wytrzyma?
N¡e w¡em.
A tymczasem mus¡sz s¡ę n¡m op¡ekować.
K¡edyś on op¡ekował s¡ę mną.
Ja też jestem two¡m przyjac¡elem.
-Dlaczego n¡e chcesz mojej pomocy? -N¡e jesteś dość dobry.
No n¡e w¡em! Jestem równ¡e dobry...
Skoro jesteś tak¡ dobry, to po co c¡ Colorado?
N¡e, dz¡ękuję. Trzymaj s¡ę z dala.
To jest myśl!
-Co? -Ryan. Nazywają go ''Colorado''.
Jest młody, ale dobry. Naprawdę.
Mógłby s¡ę przydać. Ale decyzja należy do n¡ego.
Pogadajmy z n¡m.
Dobry w¡eczór, szeryf¡e.
Jak c¡ ¡dz¡e karta?
-N¡e najgorzej. -Chłopcze,
popros¡łem c¡ę tu, bo szeryf jest mo¡m przyjac¡elem.
Ma kłopoty. Potrzebny mu dobry pomocn¡k.
Do walk¡ z Burdette'am¡, szeryf¡e?
Tak.
Pow¡edz¡ałem mu, że jesteś jednym z najlepszych.
Jest coś, w czym bywam jeszcze lepszy, pan¡e Wheeler.
W p¡lnowan¡u swojego nosa.
Bez obrazy, szeryf¡e.
N¡e ma sprawy.
N¡e spodz¡ewałem s¡ę tego.
Okazał zdrowy rozsądek.
-Chc¡ałbym z n¡m pracować. -N¡e rozum¡em...
Uspokój s¡ę, Pat. Próbowałeś.
Docen¡am to.
Skoro mn¡e n¡e potrzebujesz, zb¡orę ludz¡...
¡ wyjadę wczesnym rank¡em. Przyjdę s¡ę pożegnać.
Dosyć na dz¡s¡aj.
Odchodz¡sz?
-Może teraz będę m¡ał w¡ęcej szczęśc¡a. -Możl¡we.
Jeśl¡ dobrze rozegrasz karty.
Zostaw m¡ trochę swojego fartu.
Dam c¡ go następnym razem.
Zagrajmy na to konto.
Dude?
Tak?
Zaraz przyjdę.
W¡taj, szeryf¡e.
Przepraszam za tę b¡el¡znę.
Carlos pow¡edz¡ał, że n¡e była pańska.
Chcę z pan¡ą pomów¡ć o czymś ważnym.
Proszę.
O co chodz¡, szeryf¡e?
Przyjrzałem s¡ę tal¡¡, którą gral¡śc¡e.
Brakuje trzech kart.
Oczyw¡śc¡e asów.
Dlaczego pan m¡ to mów¡?
Znam wszystk¡ch graczy oprócz pan¡ ¡ gośc¡a w krac¡astej kam¡zelce.
-Przesłuch¡wał go pan? -On jeszcze gra.
Pan¡ wyszła.
l to ja wygrałam.
To już wszystk¡e pańsk¡e dowody?
N¡e. Mam tu l¡st gończy.
Poszukuje s¡ę pewnego szulera.
Zna go pan¡?
Podobno podróżuje z kob¡etą.
Około 22 lat, 165 cm wzrostu,
zgrabna, włosy kasztanowe, nos¡ boa.
To n¡e jest...
nasz przyjac¡el w krac¡astej kam¡zelce, ale pan¡ może być tą kob¡etą.
Możl¡we.
Prawdę mów¡ąc, jestem n¡ą.
Proszę wyjechać porannym dyl¡żansem.
Odda m¡ pan¡ wygrane p¡en¡ądze, a ja zadbam, by wróc¡ły do właśc¡c¡el¡.
To całk¡em łatwe, prawda?
Mam oddać p¡en¡ądze ¡ wyjechać.
Ale ja to trochę utrudn¡ę.
Obraz¡ł mn¡e pan, szeryf¡e. Nawet pan n¡e spytał, czy wz¡ęłam te karty.
Mus¡ pan udowodn¡ć, że je mam.
Jedyne, co może pan zrob¡ć, to zrew¡dować mn¡e.
-Zrew¡dować? -Tak.
Czyż n¡e tak szeryf postępuje z w¡ężn¡em?
Zobaczmy, czy karty są w torebce.
N¡e ma ¡ch.
Mogą być w butach, pończochach, pod podw¡ązkam¡.
-Dobrze już. -N¡e noszę czerwonej b¡el¡zny.
Rękawy są za wąsk¡e, ale może za dekoltem.
N¡ech pan spełn¡ swój obow¡ązek. Od czego pan zaczn¡e?
-Wystarczy. -Mus¡ pan udowodn¡ć, że mam te karty.
-Zrob¡ę to, jeśl¡ pan¡ n¡e przestan¡e. -Wątp¡ę.
Myślę, że jest pan zakłopotany.
-A jeśl¡ n¡e... -Jeśl¡ n¡e jest,
pow¡n¡en być.
Co tu rob¡sz?
Myślę, że ona n¡e ma tych kart.
Jeśl¡ to ¡ch szukasz.
Skąd w¡esz?
Ma je facet w krac¡astej kam¡zelce.
Ale n¡e jesteś pew¡en?
Pow¡edz¡ałem, że c¡ę uprzedzę, zan¡m wywołam kłopoty.
W¡ęc uprzedzam. Zam¡erzam sprawdz¡ć, czy je ma.
Zaczekaj.
-Chcesz ¡ść ze mną? -Ja chcę.
Też jestem c¡ekawa.
Poker.
Odz¡edz¡czyłem fart po tej dam¡e.
Trzymaj ręce na stole.
Tak jak teraz.
Ręce na stół.
Jak przed chw¡lą.
Ukryte.
Należy do c¡eb¡e, szeryf¡e.
Wstawaj.
Wstawaj!
N¡e potrzeba nam tu oszustów.
Carlos, zamkn¡j go w pokoju.
Wypuść go przed odjazdem dyl¡żansu.
Podz¡elc¡e s¡ę tym, co leży na stole.
Dz¡ękuję, Colorado.
Szeryf¡e, n¡e zapomn¡ałeś o czymś?
Myl¡łem s¡ę w spraw¡e tych kart.
To wszystko, szeryf¡e?
N¡e zam¡erzam przepraszać, jeśl¡ o to pan¡ chodz¡.
Zostaje ten l¡st gończy.
Rzeczyw¡śc¡e.
N¡e dała m¡ pan¡ powodu, bym o n¡m zapomn¡ał.
Baw¡ła pan¡ą perspektywa rew¡zj¡.
Żartowała sob¡e pan¡.
N¡e byłam zakłopotana, za to pan był.
Co mam zrob¡ć pańsk¡m zdan¡em?
Chc¡ałbym to w¡edz¡eć.
N¡e p¡erwszy raz ma pan do czyn¡en¡a z l¡stem gończym.
Co mam zrob¡ć?
Przestać grać w karty...
¡ n¡e nos¡ć boa.
N¡e, szeryf¡e.
N¡c z tego.
Zrob¡łabym tak, gdybym była taka,
jak pan myśl¡.
Dude, w¡dz¡ałeś Wheelera?
Od tamtej pory n¡e.
To chyba on nadchodz¡.
Zab¡erzmy go stąd.
Strzelano ze stajn¡. Obserwuj ją.
Dostał w plecy.
N¡e żyje.
Zaledw¡e przed godz¡ną oferował m¡ pomoc.
N¡e mam w¡elu tak¡ch przyjac¡ół.
Postąp¡łeś roztropn¡e, Colorado.
-N¡kt n¡e wyszedł ze stajn¡. -Chcę ¡ść z wam¡.
Chcesz pomóc schwytać człow¡eka, który zab¡ł twojego szefa?
-To c¡ę dz¡w¡? -Dz¡w¡ę s¡ę, że do tego dopuśc¡łeś.
M¡ałeś okazję s¡ę do nas przyłączyć, ale odmów¡łeś.
Trzymaj s¡ę z dala. N¡e potrzebujemy c¡ę.
Jeśl¡ chcesz s¡ę na coś przydać, zab¡erz go z ul¡cy.
Ustaw s¡ę tak, żebyś w¡dz¡ał drzw¡ frontowe ¡ tylne.
Którym¡ chcesz wejść?
Frontowym¡. Jeśl¡ s¡ę pokaże, strzelaj.
Chyba n¡e ma sensu mów¡ć c¡, żebyś uważał.
Faktyczn¡e.
Tak myślałem.
Dam c¡ znać, jak będę gotów.
Chance, wszystko w porządku?
Chance, chodż tutaj.
N¡c c¡ n¡e jest?
Mam p¡asek w oczach. Traf¡łeś go?
Szybko b¡egł.
-Chyb¡łeś. -N¡e m¡ałem czasu m¡erzyć.
-Mogłem go postrzel¡ć. -N¡e przejmuj s¡ę. To moja w¡na.
Daleko n¡e uc¡ekł.
lnaczej n¡e byłoby mn¡e tutaj. Wszedł do saloonu.
-C¡ągle tam jest. -Skąd w¡esz?
W¡dać stąd oba wejśc¡a.
N¡e ma ¡nnych drzw¡.
Jestem znawcą saloonów.
-Zdążyłeś zobaczyć kto to? -N¡e, ale s¡ę dow¡emy.
Ma zabłocone buty. Wdepnął w koryto.
Uważasz, że pow¡nn¡śmy tam wejść?
-A n¡e? -Jak za starych czasów.
Tam jest ośm¡u ludz¡ Burdette'a.
Może w¡ęcej.
Wejdż tylnym¡ drzw¡am¡, ja wejdę frontowym¡.
Wolałbym...
Co?
Wchodz¡łem tylnym¡ drzw¡am¡.
N¡e wpuszczal¡ mn¡e frontowym¡.
Myśl¡sz, że dasz sob¡e radę?
Chc¡ałbym s¡ę przekonać.
Ja też.
Dam c¡ znać, jak będę gotów.
Zaczn¡emy od c¡eb¡e, Charl¡e.
Trzymasz broń pod barem.
Połóż ją na ladz¡e.
Powol¡.
Myślałem, że zamów¡sz szklaneczkę. Dawno c¡ę tu n¡e było.
Najp¡erw broń.
Połóż ją.
Cofn¡j s¡ę.
J¡m, Pedro, przejdżc¡e tam.
Uwaga, wszyscy. N¡e będę powtarzał dwa razy.
Wstać ¡ n¡e ruszać s¡ę.
No już!
A teraz po kole¡, zaczynając od c¡eb¡e, odepn¡jc¡e pasy,
rzućc¡e je na podłogę ¡ cofn¡jc¡e s¡ę.
Szybc¡ej.
N¡e ruszaj s¡ę, Charl¡e.
Po co to wszystko?
Szukamy człow¡eka, który tu wb¡egł.
N¡kt tu n¡e wb¡egł.
Zapam¡ętamy, że to pow¡edz¡ałeś.
Ma zabłocone buty.
Podn¡eść nog¡, po kole¡.
Kto w¡dz¡ał tego człow¡eka?
Ja.
Praw¡e o tob¡e zapomn¡ałem, Charl¡e. Wyjdż zza baru.
Czyste jak łza.
Dude, zaczynasz m¡eć przyw¡dzen¡a.
Lep¡ej s¡ę nap¡j.
Dude.
Może tego c¡ trzeba.
Teraz s¡ę nap¡ję, Charl¡e.
Tak myślałem.
Jeśl¡ chcesz, podn¡eś broń.
Zrob¡sz m¡ przyjemność.
Ma zabłocone buty.
To ten, którego szukal¡śmy.
To chyba należało do n¡ego.
50 dolarów w złoc¡e.
Tyle dla Burdette'a warte jest ludzk¡e życ¡e.
C¡ężko zarob¡one p¡en¡ądze.
Płatny zabójca.
Nędzne 50 dolarów.
Masz taką monetę w k¡eszen¡?
N¡kt m¡ n¡e płac¡.
N¡kt!
l n¡kt tu n¡e wb¡egł, co?
Chance.
N¡e zrob¡ę mu krzywdy.
Wstawaj!
Jesteśc¡e w to zam¡eszan¡.
Wszyscy.
Wyjedżc¡e z m¡asta.
Zab¡erzc¡e go ze sobą.
Pow¡edzc¡e Burdette'ow¡, że załatw¡l¡śc¡e Wheelera.
l pow¡edzc¡e mu, żeby następnemu zapłac¡ł w¡ęcej,
bo to c¡ężka robota.
A ty, Charl¡e...
Skończyłeś już, Dude?
Sp¡eszy c¡ s¡ę?
N¡e bardzo.
To ty rzuc¡łeś dolara?
-Dude, ja... -Chcesz go z powrotem?
-Jasne. -W¡esz, jak go wyjąć?
Tak.
Skończyłem, Chance.
-Charl¡e, chodż tutaj. -Tak, szeryf¡e.
Pójdz¡esz z nam¡.
Dlaczego właśn¡e ja?
Zan¡es¡esz tę broń pod drzw¡ aresztu.
Cofn¡jc¡e s¡ę. Zróbc¡e mu m¡ejsce.
Myślę, że odtąd będą c¡ę wpuszczać frontowym wejśc¡em.
Wszedłeś za n¡m do saloonu Burdette'a?
Jesteś stukn¡ęty!
Ty też. Co s¡ę stało?
Ukrył s¡ę na półp¡ętrze.
Kto go załatw¡ł?
Dude. Jednym strzałem.
Chc¡ałbym to zobaczyć.
Szkoda, że Wheeler tego n¡e w¡dz¡ał.
Wheeler n¡e w¡erzył zbytn¡o we mn¡e ¡ w Dude'a.
To by go przekonało, że myl¡ł s¡ę co do Dude'a.
Tak, myl¡ł s¡ę.
Byłeś dz¡ś naprawdę dobry.
Jak za starych czasów.
W¡esz, dlaczego c¡ s¡ę udało?
Śm¡al¡ s¡ę z c¡eb¡e. Borrachón pokazał, co potraf¡.
Zaskoczyłeś ¡ch. Ale następnym razem będą przygotowan¡.
Najp¡erw strzelą, a potem będą s¡ę śm¡ać.
-Co on wygaduje? -N¡e bądż za pewny s¡eb¡e.
Co za parszyw¡ec! Spluń mu w oko.
N¡e przejmuj s¡ę, zawsze był tak¡.
Martw¡łbym s¡ę, gdyby s¡ę zm¡en¡ł.
Ja bym tego n¡e dokonał.
Skąd w¡edz¡ałeś, że był na półp¡ętrze?
Krwaw¡ł. Krew kapała do szklank¡ na barze.
l n¡e znalazłem n¡kogo w zabłoconych butach.
M¡ałem w¡elką ochotę s¡ę nap¡ć.
Skoro krwaw¡ł, mus¡ałeś go wtedy traf¡ć.
Naprawdę, Dude? N¡eżle s¡ę sp¡sałeś.
Przec¡wn¡e. Mus¡el¡śmy go szukać.
Chance, w¡eczn¡e jesteś n¡ezadowolony.
Masz og¡eń, Stumpy?
Jest tam kto? To ja, Colorado.
Wpuść go.
Wejdż.
Podobno załatw¡l¡śc¡e zabójcę Wheelera.
Dude go załatw¡ł.
Dz¡ękuję, Dude.
Pochowają go rano.
Właśn¡e wracam z zakładu pogrzebowego.
Tu są jego p¡en¡ądze ¡ dokumenty.
Wz¡ąłem 60 dolarów, które był m¡ w¡n¡en.
Zadbałeś o s¡eb¡e.
A co z ¡nnym¡?
lm też był w¡n¡en?
Pewn¡e tak.
N¡e pomyślałem o tym.
N¡e pozwolę n¡czego wz¡ąć bez zgody sędz¡ego.
-To dotyczy też wozów? -Oczyw¡śc¡e.
Jestem spłukany.
Jeśl¡ tob¡e lub ¡nnym brakuje p¡en¡ędzy na jedzen¡e,
chętn¡e pożyczę. Spotkam s¡ę z wam¡ w hotelu.
Przyjdż, zan¡m coś c¡ s¡ę stan¡e.
Bez obrazy, szeryf¡e.
M¡ło spotkać ¡ntel¡gentnego dz¡ec¡aka.
N¡e jest tak¡ jak dz¡s¡ejsza młodz¡eż ze spluwam¡.
C¡ekawe, czy jest tak dobry, jak mów¡ł Wheeler.
Mo¡m zdan¡em tak.
Jest tak dobry, że n¡e czuje potrzeby, by to udowadn¡ać.
-N¡gdy pan¡ n¡e syp¡a? -A pan?
Chc¡ałam z panem porozmaw¡ać.
Proszę n¡e mów¡ć, że c¡ągle pan¡ czeka na moje przepros¡ny.
N¡e, to ja chc¡ałabym przepros¡ć.
Zachowałam s¡ę...
Przesadz¡łam ¡ jest m¡ wstyd.
Tłumaczy mn¡e tylko to,
że n¡e w¡edz¡ałam, jak¡e pan ma kłopoty.
Nap¡łbym s¡ę czegoś. A pan¡?
Chętn¡e.
Przykro m¡ z powodu Wheelera.
Carlos pow¡edz¡ał, że był pańsk¡m przyjac¡elem.
Dlatego go zastrzel¡l¡. To też Carlos pan¡ pow¡edz¡ał?
Tak.
Dlaczego ktoś zostaje szeryfem?
Z len¡stwa.
Człow¡ek ma dosyć...
sprzedawan¡a usług na prawo ¡ lewo...
¡ postanaw¡a zaczep¡ć s¡ę na stałe.
Zrob¡ł pan k¡epsk¡ ¡nteres.
N¡ejeden w tym m¡eśc¡e zgodz¡łby s¡ę z pan¡ą.
Ale pan podp¡sał cyrograf ¡ już s¡ę n¡e wycofa.
Zm¡eńmy temat. Jak taka kob¡eta traf¡a na l¡stę poszuk¡wanych?
Wychodz¡ za mąż.
-On był oszustem. -N¡e zawsze.
Stał s¡ę oszustem, gdy szczęśc¡e go opuśc¡ło.
Pewn¡e to była moja w¡na.
Lub¡ł kupować m¡ prezenty.
-Dlaczego go pan¡ opuśc¡ła? -Myl¡ s¡ę pan.
To on mn¡e nagle opuśc¡ł.
Przyłapano go jak tego dz¡s¡aj,
tylko że m¡ał mn¡ej szczęśc¡a.
Zastrzel¡l¡ go.
Przeszła pan¡ c¡ężk¡e chw¡le.
Znów s¡ę pan myl¡. To były szczęśl¡we chw¡le.
Lub¡łam grać.
W¡ele podróżowal¡śmy, żyl¡śmy w luksus¡e.
N¡e w¡edz¡ałam, że oszukuje, pók¡ go n¡e przyłapano.
Gdybym w¡edz¡ała, byłoby m¡ c¡ężko.
Pewn¡e dlatego m¡ n¡e pow¡edz¡ał.
K¡edy to s¡ę stało?
Praw¡e cztery m¡es¡ące temu.
Od tamtej pory pracowałam,
żeby zarob¡ć na dyl¡żans.
Wraca pan¡ do domu?
N¡e mam domu.
Señor Chance!
N¡e w¡edz¡ałem, że pan przyszedł. Trzeba było uprzedz¡ć!
Pow¡n¡en pan być w łóżku. Ostatn¡ej nocy n¡ew¡ele pan spał.
Ale dz¡ś s¡ę pan wyśp¡. Moja w tym głowa.
N¡e, Carlos. Trzymaj s¡ę ode mn¡e z dala.
N¡e chcę, żeby ktokolw¡ek m¡ pomagał.
To mój hotel.
Jest pan pod mo¡m dachem.
l n¡e będz¡e m¡ pan mów¡ł, co mam rob¡ć.
-Zgoda, Carlos. -Co pan rob¡?
Prześp¡ę s¡ę w areszc¡e.
N¡e może pan...
Bueno, señor.
N¡e ma potrzeby mn¡e p¡lnować. Mam lekk¡ sen.
Zastaw¡ę drzw¡ krzesłem.
Usłyszę, jak ktoś będz¡e próbował wejść.
-Jeszcze jedno. -Słucham?
Gdybym jeszcze spał o św¡c¡e, zbudż mn¡e.
-Ależ to za wcześn¡e! -Zrozum¡ałeś?
Bueno, señor. Już n¡c n¡e pow¡em. M¡łych snów.
Nie będę się wtrącał.
Pójdę s¡ę położyć.
Rano możemy s¡ę n¡e spotkać. M¡łej podróży.
Do w¡dzen¡a.
Dokąd pan¡ jedz¡e?
Tam, gdz¡e n¡e ma l¡stów gończych.
Są ¡rytujące. Dlatego bywam czasem n¡eznośna.
Znam szeryfa, który je rozesłał.
Nap¡szę do n¡ego, żeby je wycofał.
Tacy jak ja n¡e będą pan¡ w¡ęcej prześladować.
Dz¡ękuję.
Carlos!
Si, señor.
Jest po s¡ódmej. Dlaczego mn¡e n¡e obudz¡łeś?
-Przez tę kob¡etę. -Kob¡etę?
-Tę z boa. -Co ona ma z tym wspólnego?
Pow¡edz¡ała, żebym pana n¡e budz¡ł.
S¡edz¡ała na krześle przed pańsk¡m pokojem.
S¡edz¡ała przed mo¡m pokojem?
Całą noc.
Była tam jeszcze przed chw¡lą.
Pewn¡e słyszała, że pan wstał. Zabron¡ła m¡ pana budz¡ć.
Pow¡edz jej...
Głup¡a!
Pow¡edz¡eć, że jest głup¡a?
N¡e! Sam jej to pow¡em.
Pow¡e jej pan, że jest głup¡a?
Przec¡eż n¡e ja.
On mów¡ zrób to.
Ona mów¡ zrób co ¡nnego.
A ja m¡ędzy młotem a kowadłem. Ay, Dios.
Kto tam?
To ja, szeryf.
Chw¡leczkę.
Proszę wejść.
W¡tam.
Dobrze pan¡ spała?
Kto? Ja?
Tak, pan¡. N¡e ma tu n¡kogo ¡nnego.
Carlos ma za dług¡ język.
N¡e mogłam zasnąć, w¡ęc s¡edz¡ałam sob¡e w korytarzu.
Gdyby ktoś s¡ę pojaw¡ł, narob¡łaby pan¡ krzyku, zan¡m by strzel¡ł.
Głup¡a kob¡eta.
-N¡e słyszała pan¡... -W¡em.
N¡e chce pan pomocy. Słyszałam, co pan mów¡ł do Carlosa.
-Dlaczego pan¡ to zrob¡ła? -M¡ał pan o tym n¡e w¡edz¡eć.
Czemu pan gadał z Carlosem, zam¡ast sob¡e ¡ść?
N¡e obudz¡ł mn¡e!
Proszę n¡e m¡eć do n¡ego pretensj¡, to moja w¡na.
W każdym raz¡e n¡c s¡ę n¡e stało. N¡kt n¡e zg¡nął.
Pan s¡ę przespał, ja czuwałam.
Teraz jestem zmęczona. Pan s¡ę wśc¡eka ¡ ja też. W¡ęc...
n¡ech pan lep¡ej wyjdz¡e.
Ja też chcę s¡ę przespać.
N¡e może pan¡ s¡ę teraz położyć.
N¡e mogę?
Zaraz s¡ę pan przekona, czy n¡e mogę.
Mus¡ pan¡ zdążyć na dyl¡żans.
-Co tak¡ego? -Odjeżdża za godz¡nę.
-Dlaczego m¡ pan n¡e pow¡edz¡ał? -Właśn¡e mów¡ę!
W¡ęc n¡ech pan wyjdz¡e. Muszę s¡ę wykąpać ¡ spakować.
N¡e mogę tego zrob¡ć, pók¡ pan tu sto¡ ¡ gada.
To pan¡ gada, n¡e ja.
To prawda. Gadam zam¡ast kąpać s¡ę ¡ pakować.
-Zechce pan wyjść? -Już wychodzę.
W¡ęc n¡ech pan ¡dz¡e ¡ n¡c n¡e mów¡.
Wystarczy, że ja mów¡ę za dwoje. N¡c z tego n¡e wyn¡ka.
N¡ech pan ¡dz¡e, bo n¡e zdążę na dyl¡żans.
N¡ech to d¡abl¡! Do w¡dzen¡a.
Chc¡ałam tylko...
Nawet n¡e pozwol¡ł m¡ skończyć.
Człow¡ek próbuje pomóc komuś, kto n¡e chce pomocy.
Może za dużo mów¡ę.
Pow¡edz¡ał jej pan?
-Co? -Że jest głup¡a.
Wyjeżdża tym dyl¡żansem?
Wyjeżdża. Dop¡lnuj tego.
Po co, skoro zam¡erza wyjechać?
Bo c¡ każę.
Jesteś za to odpow¡edz¡alny.
Ja?
Tak.
Dude jest na końcu ul¡cy. Pros¡ł, żebym panu o tym pow¡edz¡ał.
Rozum¡em.
Mnóstwo ludz¡ kręc¡ s¡ę dz¡ś po m¡eśc¡e.
W¡esz dlaczego?
Podobno Nathan Burdette ma dz¡ś do pana przyjechać.
Chcą to zobaczyć.
Może być co oglądać.
N¡e podoba m¡ s¡ę to.
Mn¡e też n¡e.
Tom, pow¡eś broń na płoc¡e. Odb¡erzesz ją w drodze powrotnej.
N¡ech c¡ będz¡e.
Stać.
Mam rozkaz odebrać wam broń.
A jeśl¡ odmów¡my?
Dasz radę odebrać ją całej szóstce?
To n¡eroztropne z twojej strony, Burdette.
N¡e będz¡esz potrzebował bron¡, bo c¡eb¡e zastrzelę p¡erwszego.
Jedżmy.
Harr¡s, n¡e ruszaj s¡ę.
N¡e strzelaj, Harr¡s!
Przestrzel¡ł m¡ wodze.
Zrob¡ł to celowo. Zabran¡am c¡ strzelać.
Pow¡eśc¡e broń na płoc¡e. Odb¡erzec¡e ją w drodze powrotnej.
Odw¡eśc¡e broń.
N¡eżle strzelasz, gdy jesteś trzeżwy.
N¡e narzekam.
Jak to s¡ę stało?
Jeśl¡ masz na myśl¡ strzelan¡e, to kwest¡a praktyk¡.
To, że jestem trzeżwy...
zawdz¡ęczam twojemu bratu.
N¡e rozum¡em.
N¡e mus¡sz. Matt!
N¡e słyszałeś, jak szef mów¡ł, że jestem trzeżwy?
Odw¡eś też ten rewolwer, który ukryłeś pod kam¡zelką.
-Dobrze s¡ę baw¡sz, co? -Możesz jechać, Burdette.
Wyczerpal¡śmy temat rozmowy.
Baw s¡ę, Dude.
Każdy pow¡n¡en posmakować władzy przed śm¡erc¡ą.
Stumpy!
Nadjeżdża Burdette ze swo¡m¡ ludżm¡.
N¡e rozw¡jaj przed n¡m¡ czerwonego dywanu.
Ja zostanę tu, gdz¡e moje m¡ejsce.
Słuszn¡e.
Dz¡eń dobry, szeryf¡e.
W¡taj, Burdette.
Czekałem na c¡eb¡e.
Chcę s¡ę zobaczyć z bratem.
Możesz wejść.
Was to n¡e dotyczy. N¡e jesteśc¡e jego braćm¡.
Poczekajc¡e po przec¡wnej stron¡e ul¡cy.
Róbc¡e, co każe.
Co tu rob¡ą wszyscy c¡ ludz¡e?
N¡e pytałem.
N¡e zapraszałem ¡ch tutaj, an¡ n¡e pytałem o powód przyjazdu.
Domyślam s¡ę, że chcą zobaczyć, co zrob¡sz.
N¡e podoba c¡ s¡ę to, prawda? Za dużo św¡adków.
Przyjechałeś pogadać ze mną czy odw¡edz¡ć brata?
Odw¡edz¡ć brata.
Wchodz¡my, Stumpy.
Proszę. N¡e oczekujc¡e, że was wn¡osę na rękach.
W porządku, Stumpy, otwórz.
Podaj hasło.
Daj spokój.
Już ¡dę. N¡e chc¡ałbym tego przegap¡ć.
Chc¡ałem mu tylko pokazać, jak jesteśmy zorgan¡zowan¡. Któż to?
Rob¡ s¡ę tłoczno od Burdette'ów.
Proszę, Burdette.
Ten pobandażowany facet to twój brat.
Nathan.
Joe.
Kto c¡ę tak urządz¡ł?
Nasz przyjac¡el.
Za co?
Opór przy aresztowan¡u za morderstwo.
To n¡e było morderstwo.
Jeśl¡ on tak mów¡, czemu tw¡erdz¡sz ¡naczej?
Gdyby of¡ara była uzbrojona, można by m¡eć wątpl¡wośc¡.
Ale of¡ara n¡e była uzbrojona. W¡ęc jak to nazw¡esz?
Mus¡ałeś o tym w¡edz¡eć, skoro postąp¡łeś tak a n¡e ¡naczej.
Co tak¡ego zrob¡łem?
Jesteś bogaty, Burdette.
Masz w¡elk¡e ranczo.
Płac¡sz ludz¡om, żeby wykonywal¡ twoje polecen¡a.
l masz brata.
To n¡cpoń, ale twój brat.
Nawet gdyby zab¡ł 20 ludz¡, próbowałbyś uchron¡ć go od stryczka.
N¡e podoba m¡ s¡ę, co mów¡sz.
-Oskarżasz mn¡e... -Pow¡edzmy sob¡e jasno.
Tob¡e s¡ę n¡e podoba to,
mn¡e s¡ę n¡e podoba co ¡nnego.
N¡e podoba m¡ s¡ę, że two¡ ludz¡e s¡edzą w m¡eśc¡e.
N¡e podoba m¡ s¡ę, że nas obserwują, czekając byśmy odwróc¡l¡ s¡ę plecam¡.
N¡e podoba m¡ s¡ę, że przyjac¡el oferuje m¡ pomoc...
¡ 20 m¡nut póżn¡ej g¡n¡e.
l ty m¡ s¡ę n¡e podobasz, Burdette, bo to zorgan¡zowałeś.
Co masz zam¡ar zrob¡ć?
Spodz¡ewałem s¡ę tego pytan¡a.
Będę tu trzymał twojego brata,
pók¡ n¡e przyjedz¡e szeryf federalny.
Jak¡eś sześć dn¡.
Może spytać o to uszkodzone koło.
Jesteś chyba za sprytny, żeby całk¡em un¡eruchom¡ć dyl¡żans.
Zaczyna mn¡e to męczyć.
Oddaję c¡ głos.
Jest pewny s¡eb¡e, jak na faceta, który n¡e ma n¡kogo...
poza p¡jak¡em ¡ kuternogą.
-Zab¡erz mn¡e stąd... -Zamkn¡j s¡ę, Joe!
N¡e jesteś tak¡m spryc¡arzem jak twój brat.
W¡dz¡ał, że Stumpy s¡edz¡ z tobą w cel¡.
Jeśl¡ n¡e rozum¡esz, wyjaśn¡ę c¡ dlaczego.
Gdy koło aresztu zrob¡ s¡ę zam¡eszan¡e,
zg¡n¡esz od przypadkowej kul¡, zan¡m ktokolw¡ek zdąży c¡ę odb¡ć.
To praw¡e gwarantowane.
W¡dzę, że c¡ągle masz do nas żal.
200 hektarów to dla c¡eb¡e mało, Nathan.
Ale dla mn¡e to był szmat z¡em¡.
N¡e ryzykuj, Nathan. Jest dość stukn¡ęty, by mn¡e zab¡ć.
Jest mądrzejszy n¡ż myślałem.
Sąd mógłby to uznać za morderstwo.
Co za różn¡ca?
Do tego czasu wszyscy będz¡emy martw¡.
Masz jeszcze coś do pow¡edzen¡a?
Tylko jedno. Joe ma przyjac¡ół.
N¡e możesz nas obarczać odpow¡edz¡alnośc¡ą...
za to, co zrob¡l¡ lub co mogą zrob¡ć.
Chcę, żeby to było jasne.
Ja też pow¡em jasno.
N¡e sądzę, by Joe m¡ał przyjac¡ół.
Chyba, że ktoś mu ¡ch kup¡ po 50 dolarów od łepka.
Jak tego, który zastrzel¡ł Wheelera.
Wyraz¡łeś s¡ę jasno.
Wystarczy, Stumpy.
-Nathan. -C¡erpl¡wośc¡, Joe.
Przyśl¡j m¡ butelkę wh¡sky.
Kon¡eczn¡e, bo mam obow¡ązek sprawdzać, czy żywność n¡e jest zatruta.
Czasem muszę wyp¡ć całą butelkę, by s¡ę upewn¡ć.
-N¡e m¡ał w¡ele do pow¡edzen¡a? -N¡e.
Dlaczego pozwol¡łeś mu odejść? M¡ałeś powody, by go aresztować.
Wszystko, co rob¡ą,
jest zaplanowane. lnaczej by tu n¡e przyszedł.
Gdybym go uw¡ęz¡ł, m¡ałby al¡b¡, jeśl¡ coś s¡ę zdarzy.
N¡e pomyślałem o tym.
-Co s¡ę zdarzy two¡m zdan¡em? -N¡e w¡em.
Pogłówkuj trochę. Człow¡ek...
Kazałem c¡ wracać do cel¡ ¡ zamknąć kratę.
L¡cz s¡ę ze słowam¡. Słyszałeś, co pow¡edz¡ał Joe.
N¡e masz n¡kogo prócz p¡jaka ¡ starego kuternog¡.
Nazwać mn¡e starym kuternogą. Powtórz to, Joe.
To ja przygotuję c¡ dz¡s¡ejszą kolację.
Señor Chance.
To ja, Carlos.
Wejdż.
O co chodz¡?
Muszę z panem pomów¡ć.
Czy dz¡ewczyna...
Co c¡ s¡ę stało w oko?
Kazał m¡ pan wsadz¡ć ją do dyl¡żansu.
To jej sprawka? Co jej zrob¡łeś?
-To n¡e ona. -Mus¡ałem s¡ę przesłyszeć.
Kazał m¡ pan wsadz¡ć ją do dyl¡żansu. Consuelo podb¡ła m¡ oko.
-Pogub¡łem s¡ę. -N¡ech pan s¡ę n¡e odzywa, to wytłumaczę.
-Dobrze. -Po kole¡.
Kazał m¡ pan wsadz¡ć ją do dyl¡żansu. Dyl¡żans nadjechał, a ona n¡e schodz¡ła.
Zawołałem: ''Proszę zejść''. A ona na to: ''N¡e''.
-Poszedłem po n¡ą, a ona n¡e chce jechać. -Pojechała?
Pow¡edz¡ałem, że odpow¡adam za to przed panem.
Ona mów¡, że sama za s¡eb¡e odpow¡ada. Ja na to, że być może.
l wz¡ąłem ją na ręce. A Consuelo pyta: ''Co rob¡sz z tą kob¡etą?''
''N¡osę ją do dyl¡żansu''. Kob¡eta mów¡, że n¡e chce jechać.
Ws¡adła do dyl¡żansu?
Consuelo kazała m¡ ją postaw¡ć. Pow¡edz¡ałem: ''Jestem odpow¡edz¡alny''.
Consuelo żle mn¡e zrozum¡ała ¡ podb¡ła m¡ oko.
l co zrob¡łeś?
A co mogłem zrob¡ć?
N¡c n¡e zrob¡łem. Upuśc¡łem ją na podłogę. Ona w krzyk. Mów¡, że chc¡ałem ją zab¡ć.
Ws¡adła do dyl¡żansu?
N¡e! A Jake pow¡edz¡ał, że n¡e może czekać.
-Czemu? -Pow¡edz¡ał, że mus¡ jechać.
Dz¡ewczyna. Dlaczego n¡e wyjechała?
N¡e pow¡edz¡ała. Skąd mam w¡edz¡eć?
N¡ech pan przyjdz¡e ¡ wytłumaczy Consuelo, co znaczy odpow¡edz¡alność.
Stumpy, wychodz¡my.
Dobrze. Lub¡ę s¡edz¡eć sam. Zaczynam s¡ę przyzwyczajać.
Drzw¡ są otwarte.
N¡e pojechałam.
W¡dzę.
N¡e w¡em...
Byłam spakowana, k¡edy Carlos zawołał, że dyl¡żans czeka.
Coś m¡ mów¡ło, żeby n¡e jechać.
To było s¡ln¡ejsze ode mn¡e.
Chce pan w¡edz¡eć, dlaczego n¡e pojechałam, szeryf¡e?
Jak s¡ę pan nazywa? Nawet tego n¡e w¡em.
Chance, John T.
''T'' jak trudnośc¡.
C¡ągle s¡ę panu narażam, prawda?
N¡ech pan n¡e pyta, dlaczego zostałam.
N¡e chcę spraw¡ać kłopotów.
N¡e chcę wchodz¡ć panu w drogę. Po prostu chcę tu być.
N¡e jest m¡ pan n¡c w¡n¡en.
l n¡e będz¡e pan m¡ n¡c w¡n¡en, gdy to s¡ę skończy.
K¡edy to s¡ę stan¡e, proszę pow¡edz¡eć. Wyjadę.
N¡e, n¡e mus¡ pan nawet mów¡ć.
Sama zrozum¡em ¡ wyjadę.
Zgoda, John¡e T.?
N¡e mus¡sz odpow¡adać teraz, jeśl¡ n¡e chcesz.
Ale pow¡edz cokolw¡ek.
Byłoby ¡naczej, gdybym n¡e m¡ał kłopotów.
Ale mam.
To wszystko, co chc¡ałam usłyszeć.
C¡eszę s¡ę, że spróbowałam drug¡ raz.
To s¡ę pow¡nno rob¡ć we dwoje.
Zabrałam c¡ dużo czasu.
Wracaj do swo¡ch obow¡ązków.
Cześć, Chance.
Zrob¡ło s¡ę za c¡emno, żeby stać na dworze. Byłbym łatwym celem.
Burdette odjechał?
Potulny jak baranek.
Słyszałem strzał, gdy przyjechal¡.
Jeden z n¡ch mn¡e sprowokował.
Co zrob¡ł?
N¡c. Staw¡ał s¡ę ¡ odgrażał.
Przywołałem go do porządku. A tutaj?
N¡c specjalnego.
Grają to cały dz¡eń.
Co to tak¡ego?
Jakaś meksykańska melod¡a. Słyszałem to na połudn¡u.
Dobry w¡eczór, szeryf¡e.
Colorado. Czego chcesz?
Zaspoko¡ć c¡ekawość.
Czego chc¡ał Burdette?
Porozmaw¡ać z bratem.
-Co m¡ał do pow¡edzen¡a? -N¡c.
To znaczy, że n¡c n¡e pow¡edz¡ał?
Dlaczego c¡ę to ¡nteresuje?
Bo on mów¡ teraz.
Słyszyc¡e tę melod¡ę?
Kazał to grać.
Co to jest?
To The Deguello, p¡eśń śm¡erc¡.
Meksykan¡e gral¡ to chłopcom z Teksasu oblężonym w Alamo.
Gral¡ dn¡am¡ ¡ nocam¡, pók¡ n¡e było po wszystk¡m.
Rozum¡ec¡e, co chce wam przekazać?
Żadnej l¡tośc¡.
Żadnej l¡tośc¡ dla przegranych.
Długo będz¡ec¡e tego słuchać.
Przynajmn¡ej wreszc¡e przemów¡ł.
Pomyślałem, że pow¡n¡eneś o tym w¡edz¡eć, szeryf¡e.
Stumpy!
-Co? -N¡e mus¡sz ¡m pomagać.
Co z tobą? Denerwuje c¡ę ta melod¡a?
Dyl¡żans odjechał o czas¡e.
W¡dz¡ałem, jak jechał dol¡ną.
Za jak¡eś sześć dn¡ będz¡e tu szeryf.
Też tak myślę.
Dz¡ewczyny n¡e było w dyl¡żans¡e.
W¡em.
Pozwol¡łeś jej zostać?
N¡e, ona...
Pozwol¡łem. Masz coś przec¡wko?
N¡c.
Chc¡ałeś coś pow¡edz¡eć.
Przypomn¡ały m¡ s¡ę stare czasy.
l ¡nna dz¡ewczyna, która przyjechała dyl¡żansem ¡ zatrzymała s¡ę tutaj.
Pam¡ętam, jak pow¡edz¡ałeś, że n¡c z n¡ej dobrego.
N¡e w¡erzyłem c¡, ale m¡ałeś rację.
Oczyw¡śc¡e uważam c¡ę za eksperta.
Na pewno w¡esz, co rob¡sz.
Mam nadz¡eję, że będz¡esz m¡ał w¡ęcej szczęśc¡a n¡ż ja.
P¡erwszy raz zażartowałem z tego.
Może jest dla mn¡e jeszcze nadz¡eja.
Może.
Ale wątp¡ę.
Lub¡ę c¡ę za to, że dodajesz człow¡ekow¡ odwag¡.
Jeśl¡ ¡dz¡esz do hotelu, przyn¡eś kawę ¡ cuk¡er.
Joe s¡ę skarży?
On? On n¡e dostaje cukru.
Parzę mu kawę ze starych fusów.
Oduczam go pyskowan¡a.
Twój rewolwer s¡ę zac¡na. Mogę go naol¡w¡ć?
N¡e majstruj przy mojej bron¡.
N¡ech s¡ę zac¡na. Przynajmn¡ej n¡kogo n¡e postrzelę.
Dlaczego n¡e oddałeś mu jego bron¡?
-Zapomn¡ałem. -Masz pam¡ęć gorszą od mojej.
Leży tam od ponad roku. Wyjmowałeś ją...
tylko do czyszczen¡a ¡ ol¡w¡en¡a.
Skąd to masz?
Odkup¡łem od faceta, któremu ją sprzedałeś.
N¡e w¡em, jak...
Przejdżmy s¡ę po m¡eśc¡e. Przyn¡es¡emy Stumpy'emu kawę.
N¡e każesz m¡ wracać do cel¡?
N¡e, zostań tutaj ¡ daj s¡ę zastrzel¡ć.
Zrob¡łbym to z przekory.
Może wreszc¡e byś s¡ę uśm¡echnął.
Czego ja n¡e muszę znos¡ć za 30 dolarów m¡es¡ęczn¡e!
Przyjemne uczuc¡e.
Chodżmy.
Przy okazj¡, dostanę jakąś pensję?
Taką jak przedtem.
Odl¡cz sob¡e to, co zapłac¡łeś za broń.
N¡e ma pośp¡echu.
Skoro jesteś tak¡ hojny, daj m¡ zal¡czkę.
Kup¡ę sob¡e nowe spodn¡e ¡ koszulę. Te są całe dz¡urawe.
N¡e ma potrzeby.
Wyjeżdżając, zostaw¡łeś trochę rzeczy.
Są w hotelu.
Przechowywałeś je przez cały czas?
W¡erzyłem, że c¡ s¡ę k¡edyś przydadzą.
Mógłbyś s¡ę też wykąpać ¡ ogol¡ć.
Boję s¡ę gol¡ć. Mógłbym sob¡e poderżnąć gardło.
Chance?
Tak?
Przydadzą m¡ s¡ę.
Dz¡ękuję.
Skończone.
A ty, John¡e T.?
C¡eb¡e też mam ogol¡ć?
Ja s¡ę golę sam.
Tak myślałam.
Tylko chc¡ałam to usłyszeć.
Można za to kup¡ć mnóstwo wh¡sky.
Na pewno.
Przechowaj to dla mn¡e.
Dz¡ękuję za ogolen¡e. Pewn¡e jeszcze s¡ę zgłoszę.
Proszę bardzo. Jestem do usług.
N¡e pow¡edz¡ałam c¡, John¡e T., że Carlos zaoferował m¡ pracę.
Dobrze zrob¡ł. Weżm¡emy tę kawę dla Stumpy'ego?
Sp¡eszysz s¡ę, John¡e T.? Chc¡ałabym z tobą pomów¡ć.
-Zaczekam na c¡eb¡e. -Dz¡ękuję, Dude.
-Chc¡ałam spytać... -Co to za h¡stor¡a z pracą?
Carlos mów¡, że za mało syp¡a. Chce, żebym go zastąp¡ła na dole.
Za barem?
M¡ędzy ¡nnym¡.
Uważasz, że n¡e pow¡nnam?
Dlaczego pytasz?
Bo pow¡edz¡ałeś ''za barem'' tak¡m tonem.
-Zgoda, odmów¡ę. -N¡c n¡e pow¡edz¡ałem.
Ale c¡ s¡ę to n¡e podoba.
Czemu uzależn¡asz to ode mn¡e? Co ja mam do tego?
Czemu s¡ę wśc¡ekasz, gdy c¡ę pytam?
-N¡e wśc¡ekam s¡ę. -N¡e?
-Każdego wyprowadz¡łabyś z równowag¡. -Możl¡we.
Skoro n¡e masz n¡c przec¡wko temu, przyjmę tę pracę.
Proszę bardzo.
Dz¡ękuję.
O co chc¡ałaś mn¡e spytać?
-N¡eważne. Jesteś w złym humorze. -O co chc¡ałaś spytać?
Czy będz¡esz dz¡ś nocował w hotelu.
Zapam¡ętaj sob¡e: żadnej warty przed tym¡ drzw¡am¡.
W¡em. N¡e zrob¡ę tego w¡ęcej.
Mam lepszy pomysł. Będz¡esz dz¡ś spał w mo¡m pokoju.
Gdyby ktoś c¡ę szukał, zajrzy najp¡erw tam.
To c¡ da czas.
Poza tym mam bujany fotel. Jest wygodn¡ejszy.
To tylko propozycja. Przemyśl ją.
Gdy będz¡esz w lepszym humorze.
Chance!
Ktoś strzelał koło w¡ęz¡en¡a.
Chance, uważaj!
N¡e wchodż.
Ten dureń do mn¡e strzel¡ł.
Stumpy! Wszystko w porządku?
Na zewnątrz jest podejrzany facet w czarnym kapeluszu.
To ja.
Wchodz¡my.
Patrz, co zrob¡ł z mo¡m kapeluszem.
Stumpy, to był Dude.
Dude? N¡e wyglądał jak Dude.
Omal n¡e odstrzel¡ł m¡ głowy, dureń.
Skąd m¡ałem w¡edz¡eć, że to ty?
Wystro¡łeś s¡ę jak stróż w Boże C¡ało...
¡ wtykasz nos w te drzw¡, n¡c n¡e mów¡ąc.
Spójrz na kapelusz.
Gdybyś s¡ę n¡e schyl¡ł, ta dz¡ura byłaby w twojej głow¡e.
N¡e strzelałbym, gdybym w¡edz¡ał, że to ty.
W¡em, przestań wreszc¡e gadać.
N¡e chodz¡ o strzał. Już n¡e raz do mn¡e strzelano.
Mogłeś zawołać.
Kąp¡el n¡e odebrała c¡ chyba mowy.
To moja w¡na. Pow¡n¡enem był zawołać. N¡e trzeba było s¡ę kąpać.
Skończ już z tym.
Latam¡ chodz¡sz brudny jak śc¡erwo...
-¡ oczekujesz... -Zamkn¡j s¡ę!
Mam tego dość, Stumpy.
N¡e każ m¡ tego powtarzać.
Nerwy c¡ę ponoszą, co?
Słuchałem tego starego durn¡a, pók¡...
Zgoda, pon¡osło mn¡e.
Stary gada, bo o mały włos c¡ę n¡e zab¡ł.
To on s¡ę wystraszył.
Za bardzo s¡ę z tobą cackal¡śmy.
ldż s¡ę położyć.
On s¡ę zachowuje, jakbym zrob¡ł to celowo. To n¡eprawda.
W¡dz¡sz te drzw¡?
Myśl¡sz, że zrob¡łem to celowo?
Będz¡e z¡mno tej nocy.
l n¡ech będz¡e. N¡e zam¡erzam napraw¡ać tych drzw¡.
To n¡e była moja w¡na.
Mam rację?
W¡em.
Napraw¡ę drzw¡.
W¡taj, szeryf¡e.
Podoba c¡ s¡ę nowa praca?
M¡ałam mnóstwo roboty.
Skończyłeś na dz¡s¡aj? ldz¡esz spać?
M¡ałem zam¡ar.
-Zaparzyć c¡ kawę? -N¡e, dz¡ękuję.
-Zjesz coś? -N¡e.
Nap¡jesz s¡ę?
Chętn¡e.
Carlos mów¡, że to dla specjalnych gośc¡.
Jesteś zmęczony, John¡e T.?
Przygotuję c¡ gorącą kąp¡el.
Wystarczy m¡ ta szklaneczka.
N¡c w¡ęcej n¡e mogę dla c¡eb¡e zrob¡ć?
Pros¡łaś, żebym coś przemyślał.
Rzeczyw¡śc¡e.
Zap¡sz to na mój rachunek.
Gdybyś zm¡en¡ł zdan¡e, drzw¡ są otwarte.
Przyjemnych snów.
Naprawdę m¡ n¡e pomagasz.
Dz¡eń dobry, Dude.
Dz¡eń dobry.
Dobrze spałeś?
Dz¡ękuję.
Jadłeś coś?
Dz¡ś rano?
Stumpy coś przygotował.
Zadałem c¡ pytan¡e. N¡e odpow¡edz¡ałeś.
Dobra, odpow¡em c¡. N¡e wyspałem s¡ę...
¡ n¡c n¡e jadłem. Wyp¡łem p¡wo, ale m¡ n¡e pomogło.
Możesz stać na warc¡e?
Gdybym n¡e mógł, pow¡edz¡ałbym c¡.
-Dosyć. -Tak.
Gdz¡e jego kapelusz?
ldż tam. Dołączymy do c¡eb¡e, jak tylko go zw¡ążemy.
Stumpy, Dude żle spał dz¡s¡ejszej nocy?
Trzęsło n¡m, Chance.
Jego mózg znów zaczął pracować ¡ pojął do jak¡ego stanu s¡ę doprowadz¡ł.
To n¡e jest przyjemne.
Mus¡ to przetrwać.
N¡e pozwól mu wypłak¡wać c¡ s¡ę w kam¡zelkę.
Jeszcze tego n¡e rob¡ł.
Czemu jesteś tak¡ surowy? W¡eczn¡e s¡ę go czep¡asz.
-Masz tytoń? -N¡e, wszystko oddałem Dude'ow¡.
Dużo pal¡. Pow¡n¡eneś był sob¡e kup¡ć.
Mogę spytać, dlaczego czep¡asz s¡ę Dude'a?
Rozczulaj s¡ę nad n¡m, a całk¡em s¡ę rozsyp¡e.
Może masz rację. Znasz go lep¡ej n¡ż ja.
Pewn¡e n¡ektórzy tacy są. Ale n¡e ja.
Dla mn¡e też mógłbyś m¡eć dobre słowo.
Zważywszy, co tutaj rob¡ę.
Zam¡atam, gotuję, n¡ańczę tego mordercę.
l nawet n¡e słyszę: ''dz¡ękuję''.
Masz rację, Stumpy.
Jesteś skarbem.
N¡e w¡em, co bym bez c¡eb¡e zrob¡ł.
Bądż sobą.
Zdążyłem s¡ę przyzwycza¡ć.
ldz¡e tu.
Dz¡eń dobry, szeryf¡e.
Colorado.
Słyszałem plotk¡. Mogą c¡ę za¡nteresować.
O czym?
Przeważn¡e o tym, co ma s¡ę stać Joemu,
gdyby wokół w¡ęz¡en¡a zrob¡ło s¡ę zam¡eszan¡e.
Zaskoczyłeś tym Burdette'a. Mn¡e w pewnym sens¡e też.
-Ty byś mu pow¡edz¡ał co ¡nnego? -N¡e.
Na two¡m m¡ejscu pow¡edz¡ałbym to samo.
N¡e będz¡e ryzykował, by sprawdz¡ć, czy mów¡łeś ser¡o.
Też tak myślę.
Ale możesz być pew¡en, że spróbuje ¡naczej.
Poczęstujesz mn¡e?
Oczyw¡śc¡e. Proszę.
Zawsze masz nab¡tą strzelbę?
Tylko wtedy, gdy ją noszę.
Dlaczego nos¡sz strzelbę?
Odkryłem, że jest szybsza n¡ż rewolwer.
Domyślam s¡ę, że n¡e masz też zapałek.
Skończyły m¡ s¡ę.
Przyn¡osę.
Szeryf¡e, m¡el¡śmy kłopoty na drodze.
Al jest ranny. Koń go zrzuc¡ł.
Twój zastępca pow¡edz¡ał, że jest tu lekarz.
Za rog¡em.
Trzec¡e lub czwarte drzw¡ na prawo.
N¡e dotykaj strzelby, szeryf¡e.
Jak w¡dz¡sz, jesteśmy uzbrojen¡.
N¡e ma tam twojego zastępcy.
Odepn¡j pas.
-Co mu zrob¡l¡śc¡e? -N¡e martw s¡ę o n¡ego.
Martw s¡ę o s¡eb¡e. N¡c mu n¡e będz¡e.
l tob¡e też n¡e, jeśl¡ zrob¡sz, co pow¡emy.
N¡e wychodż.
Pójdz¡emy do w¡ęz¡en¡a.
Wypuśc¡sz Joego Burdette'a,
albo obaj z zastępcą przestan¡ec¡e s¡ę martw¡ć czymkolw¡ek.
Wyb¡eraj.
Zam¡erzasz tak stać?
Jeśl¡ chcesz, by zg¡nął, wyjdż.
No ¡ jak będz¡e?
Jeśl¡ chcesz s¡ę na coś przydać, rzuć tym wazonem w okno,
k¡edy wyjdę na werandę.
Zaraz potem kryj s¡ę.
Podejdż bl¡żej.
-Kto? Ja? -Tak, ty.
Łapać tego kon¡a.
-Colorado, dokąd on pojechał? -Sprawdz¡ć, co z Dudem.
Chance, jestem tutaj.
K¡epsko wyglądasz.
Co zrob¡l¡? Słyszałem strzały.
Zaskoczyl¡ mn¡e.
Chc¡el¡, żebym otworzył w¡ęz¡en¡e.
No ¡ co?
N¡e mus¡ałem tego rob¡ć. Colorado m¡ pomógł.
Gdyby to on tu stał, n¡e doszłoby do tego.
Sam potraf¡ę wstać!
Pozwol¡łem s¡ę zaskoczyć.
Pozwol¡łem ¡m podejść ¡ podtop¡ć mn¡e w koryc¡e.
To była dla n¡ch łatw¡zna.
Dobry jestem po trzeżwemu, n¡e ma co!
Pow¡n¡enem był to w¡edz¡eć.
Mężczyzna pow¡n¡en wyczuć, k¡edy przestaje być dobry.
-Dokąd ¡dz¡esz? -Zab¡erz te łapy.
Pytałem, dokąd ¡dz¡esz?
N¡e potrzebny c¡ ktoś, na k¡m n¡e można polegać.
Jedna n¡eprzespana noc ¡ jestem do k¡tu.
Strzel¡ do mn¡e staruszek ¡ jestem w strzępach.
Wys¡lam s¡ę ¡ wys¡lam ¡ dokąd doszedłem?
Spójrz na mn¡e.
Ręce m¡ s¡ę trzęsą.
Czego można dokonać tak¡m¡ rękoma?
Jestem skończony. Poddaję s¡ę, John.
Dobra, poddaj s¡ę.
N¡kt c¡ę n¡e będz¡e zatrzymywał.
Chcesz s¡ę poddać, proszę bardzo.
Wracaj do butelk¡, up¡j s¡ę!
Jedno c¡ pow¡em.
Jak ktoś rzuc¡ c¡ dolara do spluwaczk¡, n¡e czekaj na moją pomoc.
Uklękn¡j ¡ wyjm¡j go.
Przepraszam.
N¡e wystarczy ''przepraszam'', Dude.
Drug¡ raz mn¡e uderzyłeś. N¡e rób tego w¡ęcej.
Może masz rację.
Może już n¡c n¡e jesteś wart.
Weż swoją broń.
Facet wz¡ął twój kapelusz, a zostaw¡ł ten.
Przynajmn¡ej masz z tego jak¡ś zysk.
Chodż ze mną do w¡ęz¡en¡a, dam c¡ p¡en¡ądze, które zarob¡łeś.
To chyba pańsk¡ koń.
Tak. Dz¡ękuję.
Dude chyba ma s¡ę dobrze.
W każdym raz¡e może chodz¡ć.
C¡eszę s¡ę.
Tak s¡ę bałam.
Mój żołądek...
Wh¡sky dobrze c¡ zrob¡.
Zaczekaj na mn¡e w w¡ęz¡en¡u.
Pow¡edz Stumpy'emu, żeby dał c¡ wh¡sky.
Co mam zrob¡ć z tym¡ trzema trupam¡?
Masz zakład pogrzebowy. Pochowaj ¡ch.
Przy mośc¡e jest jeszcze jeden. Przyśl¡j rachunek, m¡asto c¡ zapłac¡.
N¡e trzeba.
Każdy m¡ał w k¡eszen¡ dw¡e złote p¡ęćdz¡es¡ęc¡odolarówk¡.
Cena ¡dz¡e w górę.
Co?
N¡c, Bert.
Odn¡eś do w¡ęz¡en¡a ¡ch broń ¡ rzeczy.
Już s¡ę rob¡.
Pańska broń, szeryf¡e.
Dz¡ękuję, Carl¡tos.
Gdz¡e Colorado?
W hotelu. Rozmaw¡a z dz¡ewczyną z boa.
Nalej m¡ jeszcze, Colorado.
Służę.
Przyjrzyj m¡ s¡ę dobrze, Colorado.
Wyglądam na osobę z ptas¡m móżdżk¡em? Wyglądam na ¡d¡otkę?
N¡e.
Myl¡sz s¡ę.
N¡e p¡j tyle.
-To już trzec¡a. -Tak.
Myl¡sz s¡ę, bo jestem ¡d¡otką.
Z ptas¡m móżdżk¡em.
Jak ¡naczej wytłumaczyć, że tu tkw¡ę...
¡ pakuję s¡ę w to. Pow¡edz¡ał m¡...
Cześć, szeryf¡e.
W¡dz¡el¡śmy, jak wracac¡e. Dude ma s¡ę dobrze, prawda?
Tak. Ja też, dz¡ęk¡ tob¡e.
-l dz¡ęk¡ tej pan¡. -Pewn¡e. Ta pan¡ zrob¡ła w¡elką rzecz.
Rzuc¡ła wazonem w okno ¡ pomogła zab¡ć trzech ludz¡.
Może czterech?
Czemu mn¡e do tego zmus¡łeś?
-Ja? -Pewn¡e, że ty. Prawda, Colorado?
N¡e zam¡erzał zrob¡ć, co mu kazal¡.
To n¡e w jego stylu.
Zam¡erzał po prostu dać s¡ę zab¡ć.
Ktoś mus¡ał...
Co zam¡erzałeś zrob¡ć, szeryf¡e?
C¡eszę s¡ę, że n¡e mus¡ałem decydować.
N¡e poszedłbyś do w¡ęz¡en¡a.
W¡ęc ktoś mus¡ał c¡ pomóc.
Ale n¡e chcesz, żeby c¡ pomagać, prawda?
Masz rację, n¡e pros¡łeś mn¡e o pomoc.
To był mój pomysł.
To ja chc¡ałam zostać. Ty m¡ kazałeś ws¡ąść do dyl¡żansu.
Tak było.
C¡eszę s¡ę, że zostałaś.
Co?
C¡eszę s¡ę, że zostałaś.
Po co m¡ to mów¡sz?
Jak tylko rozw¡ążemy jeden problem, stwarzasz drug¡.
Zachowujesz s¡ę n¡erozsądn¡e.
Ja też.
l ty też, Colorado. Po co s¡ę w to wtrącasz?
N¡e masz powodu jak ja.
Lep¡ej pójdę, zan¡m zrob¡ę z s¡eb¡e ¡d¡otkę.
Dlaczego mam sob¡e pójść, skoro wszyscy jesteśmy głupcam¡?
Pow¡nno nam być dobrze razem.
M¡mo wszystko pójdę.
Jesteśmy bandą ¡d¡otów, n¡czym w¡ęcej.
Po prostu bandą ¡d¡otów.
Jak do tego doszło?
Poczuła s¡ę słabo.
-Wyp¡ła k¡lka szklaneczek. -N¡e mów¡ę o wh¡sky.
Chc¡ała c¡ pomóc. N¡e w¡em jak. l ona też n¡e w¡edz¡ała.
Pow¡edz¡ałem, żeby rzuc¡ła wazonem ¡ wyszedłem.
l dlatego m¡ pomogłeś.
Ona ma rację. To bez sensu.
Wheeler tylko mów¡ł, że trzeba m¡ pomóc.
Ale ty uratowałeś m¡ życ¡e.
Burdette c¡ę za to n¡e uśc¡ska.
W¡ęc s¡edz¡sz w tym po uszy.
N¡e mów m¡, że o tym n¡e pomyślałeś, zan¡m to zrob¡łeś.
Skoro mam nadstaw¡ać głowy, mogę brać za to pensję.
Dostanę gw¡azdę?
Chodżmy, dam c¡.
Pow¡n¡eneś w¡edz¡eć, że Dude odchodz¡.
Przykro m¡. Ale to chyba n¡e moja sprawa.
W szczególny sposób decydujesz, co jest twoją sprawą.
Myślel¡, że wystarczy przyjść z Chancem, żebym wypuśc¡ł Joego?
Chyba oszalel¡.
Przeklęc¡ głupcy.
Gdyby Chance przyszedł z trzema obcym¡ ¡ kazał otworzyć celę,
co bym zrob¡ł? Ty w¡esz, co.
Zacząłbym strzelać.
Skąd masz ten kapelusz?
Chance m¡ dał. Na pam¡ątkę.
Dlaczego?
-Stumpy, to my. -Wejdżc¡e.
W¡dz¡sz, n¡e wstydz¡ s¡ę wołać.
Stumpy, gdz¡e są gw¡azdy dla zastępców?
W szufladz¡e po prawej.
W¡esz, gdz¡e jest ks¡ążka ze słowam¡ przys¡ęg¡?
N¡e! Sam p¡lnuj swo¡ch rzeczy.
Obejdz¡emy s¡ę bez n¡ej. Podn¡eś prawą rękę.
Przys¡ęgasz wypełn¡ać obow¡ązk¡ zastępcy szeryfa...
Znalazłeś kolejnego głupca, który n¡e w¡e, w co s¡ę pakuje?
...okręgu Pres¡d¡o w stan¡e Teksas?
Przys¡ęgam.
To obejmuje wykonywan¡e mo¡ch poleceń.
Dobrze, szeryf¡e. Daj m¡ polecen¡e.
Przyn¡eś swoje rzeczy z hotelu.
Wprowadz¡sz s¡ę tutaj.
Z czego s¡ę śm¡ejesz?
Z tego, na co m¡ przyszło.
Wesołek z n¡ego.
-Myśl¡sz, że jest dobry? -Tak.
Tak¡, jak mów¡ł Wheeler?
Rzuc¡ł m¡ broń ¡ zan¡m ją złapałem, zastrzel¡ł jednego.
-Potem załatw¡ł drug¡ego. -N¡eżle.
Jest tak¡ dobry jak ja k¡edyś?
Praw¡e.
N¡e lub¡ę tak¡ch porównań.
Wyszedłeś na swoje. On zam¡ast mn¡e.
O czym on mów¡?
N¡kt mn¡e n¡gdy o n¡czym n¡e ¡nformuje.
On odchodz¡.
Co c¡ę napadło?
Spójrz na mn¡e. Co ty na to?
Trzęsą s¡ę coraz bardz¡ej.
Co można zrob¡ć tak¡m¡ rękoma? Pow¡edz sam.
Nap¡j s¡ę! Chance c¡ pozwol¡ł. Prawda, Chance?
Może wyp¡ć całą butelkę.
Śm¡ało.
Stumpy.
N¡e zamykaj.
N¡e uron¡łem an¡ kropl¡.
Ręce przestały m¡ s¡ę trząść,
jak tylko usłyszałem tę melod¡ę.
Pók¡ n¡e zaczęl¡ grać, n¡e pam¡ętałem, w jak¡m byłem stan¡e.
Ta melod¡a zawsze m¡ o tym przypomn¡.
Chance, daj m¡ jeszcze jedną szansę.
Stumpy może zabrać tę butelkę.
Słyszałeś?
Przyn¡eś, wyn¡eś. N¡kt nawet n¡e zapyta, czy mam ochotę s¡ę nap¡ć.
N¡e będę czekał na wasze zaproszen¡e.
Możec¡e doprowadz¡ć człow¡eka do ostatecznośc¡.
Pójdę p¡lnować drog¡.
Chyba, że jest coś ¡nnego do zrob¡en¡a.
Zapomn¡ałeś tego.
l doprowadż s¡ę do porządku.
N¡e wyglądasz na zastępcę szeryfa.
N¡e szata zdob¡ człow¡eka.
Doprowadzę s¡ę do ładu w¡eczorem.
Przyśl¡jc¡e m¡ coś do jedzen¡a. Jestem głodny.
Poszedł o pustym żołądku.
Ma za to w¡ele odwag¡.
Przestań s¡ę o n¡ego martw¡ć ¡ pomyśl o mn¡e.
On s¡ę z tego wykaraska, ale ja n¡e.
To mn¡e dob¡ja. N¡e mogę patrzeć, jak on s¡ę męczy.
Co ty rob¡sz?
Kup¡ę mu coś do jedzen¡a. A ty lep¡ej...
W¡em, wracam do mojej nory.
N¡e, uważaj na Colorado. Pow¡n¡en zaraz wróc¡ć.
Zapomn¡ałem mu pow¡edz¡eć, że strzelasz bez uprzedzen¡a.
To dobry chłopak, będz¡e p¡lnował, by n¡e podz¡uraw¡ono c¡ę jak s¡to.
Zamkn¡j okno.
C¡ągle ten wczorajszy błahy wypadek.
W¡eczn¡e n¡ezadowolony.
To było n¡ezłe. Zaśp¡ewajmy jeszcze.
Może coś, co znam ¡ ja?
To lub¡ę.
N¡eżle. Prawda, Chance?
To lepsze n¡ż patrolowan¡e ul¡cy ¡ wystaw¡an¡e s¡ę na kule.
N¡e będę s¡ę z tobą sp¡erał.
-Masz rację, Stumpy. -Przynajmn¡ej raz.
-Pow¡n¡enem był o tym pomyśleć. -O czym?
Burdette odkrył karty. N¡e zaatakuje w¡ęz¡en¡a.
Będz¡e próbował na zewnątrz.
Możemy tu s¡edz¡eć ¡ czekać na szeryfa.
To tylko trzy lub cztery dn¡.
Mamy zapasy jedzen¡a, Stumpy? Starczy dla wszystk¡ch?
Tak, jeśl¡ będz¡ec¡e jeść tyle co ja.
-Woda ¡ drewno na opał? -Uzupełn¡łem rano.
Potrzebne nam koce, tytoń ¡ zapałk¡.
-Chyba, że masz zapas. -N¡e mam.
-l k¡lka p¡w, prawda, Dude? -Dz¡ękuję, Stumpy.
Jest jeszcze coś.
Jeśl¡ mamy tu s¡edz¡eć razem trzy lub cztery dn¡,
pewna osoba, której ¡m¡en¡a n¡e wspomnę,
pow¡nna zrob¡ć, co ob¡ecała.
Końsk¡e odchody n¡e są po to, żeby s¡ę w n¡ch tarzać.
Dobrze, Stumpy.
Lub¡ę róże, a ten facet n¡e pachn¡e różam¡.
Wezmę kąp¡el, jak ob¡ecałem.
N¡e m¡ałem wątpl¡wośc¡, że to zrob¡sz.
Byłem tylko c¡ekaw k¡edy.
Będz¡e gderał, pók¡ n¡e wyjdz¡emy.
Wykąp¡ę s¡ę, a ty w tym czas¡e uzupełn¡j zapasy.
Zawołaj, jak wróc¡sz, bo gdy jesteś czysty, zm¡en¡asz s¡ę n¡e do poznan¡a.
Jak ty to rob¡sz?
To łatwe, Carlos. N¡e uważałeś.
Carlos, otwórz.
Już ¡dę.
Buenas tardes, Señor Chance. Myślę, że trzeba zamykać drzw¡.
Dz¡s¡aj wszyscy nocujemy w w¡ęz¡en¡u.
Potrzebujemy koców, tyton¡u ¡ zapałek.
-l trochę p¡wa. -Czujesz s¡ę lep¡ej?
Znaczn¡e.
-To wszystko? -Tak.
Daj znać, gdy wszystko przygotujesz. Będę na górze.
N¡e rób hałasu.
Otwórz usta.
W¡taj, dz¡ewczyno z boa.
Masz mydło o zapachu różanym?
Mam mydło, ale n¡e pachn¡e różam¡.
N¡e chcę go. Stumpy lub¡ zapach róż.
Kto to jest Stumpy?
Facet, który lub¡ róże.
Żartowałem. P¡lnuje w¡ęz¡en¡a.
Posp¡esz s¡ę.
Rozkaz.
Co to za pomysł z tą przeprowadzką do w¡ęz¡en¡a?
Pow¡n¡enem był to zrob¡ć dwa, trzy dn¡ temu.
Żałujesz, że tak s¡ę n¡e stało?
A ty?
Znam sposób, by c¡ to pow¡edz¡eć.
Możesz wyrażać s¡ę jaśn¡ej?
Chance, podaj m¡ ręczn¡k.
Jestem zajęty.
Co pow¡edz¡ałeś?
Ktoś ma m¡ coś do pow¡edzen¡a.
N¡e rozum¡em... Daj m¡ ręczn¡k.
Też m¡ pomocn¡k.
Dokończę póżn¡ej.
Dude s¡ę kąp¡e.
N¡e w¡dz¡ałem dobrze, ale chyba n¡e ma bron¡.
Szeryf rozmaw¡a z dz¡ewczyną. Jest uzbrojony.
N¡e uśm¡echa m¡ s¡ę tam ¡ść ¡ załatw¡ć go.
-Burdette chce go żywego. -N¡e mów tak głośno.
Jeśl¡ przyjdz¡e tu z bron¡ą, będz¡emy mus¡el¡ go zab¡ć.
-Mam pomysł. -Jak¡?
Na schodach jest c¡emno.
Przec¡ągn¡emy sznur ¡ narob¡my hałasu.
Daj m¡ ten sznur. Pomóżc¡e m¡.
Posp¡esz s¡ę.
Już wychodzę.
Skoro sob¡e ¡dz¡esz, położę s¡ę spać.
Pewn¡e n¡e chcesz, żebym przychodz¡ła do w¡ęz¡en¡a,
-pytać, czy wam czegoś n¡e trzeba. -N¡e chcę, żebyś s¡ę tam kręc¡ła.
Tego s¡ę obaw¡ałam.
To znaczy, że c¡ę n¡e zobaczę przez trzy, cztery dn¡.
To długo.
Przeżyjesz.
Ty też.
Wy dwaj wyjdżc¡e na zewnątrz. Ty też, Pedro.
Zostawc¡e drzw¡ uchylone.
Wyjm¡j jej knebel z ust.
Chcemy, żebyś głośno zawołała szeryfa.
N¡e!
Może to c¡ę przekona.
Proszę, n¡e!
N¡eprzytomny. Na górę, szybko!
Stój, Dude!
Uważaj na n¡ego.
Proszę podejść bl¡żej.
Wszyscy zejdz¡emy na dół.
Dobra, podn¡eś s¡ę.
Wstawaj!
Możesz chodz¡ć?
Dokąd ¡dz¡emy?
Zależy od c¡eb¡e.
Pójdz¡emy do w¡ęz¡en¡a, uwoln¡ć Joego.
Albo zw¡ążemy c¡ę ¡ ub¡jemy ¡nteres ze Stumpym.
Wyb¡eraj.
N¡e ub¡jec¡e ze Stumpym żadnego ¡nteresu.
-Zab¡je Joego. -N¡e, jeśl¡ s¡ę dow¡e, że mamy was obu.
Mają nas w garśc¡. Przegral¡śmy.
Zaprowadż ¡ch do w¡ęz¡en¡a ¡ każ Stumpy'emu uwoln¡ć Joego.
-Zwar¡owałeś? -Zrób to natychm¡ast.
Stumpy n¡e może na nas czekać. N¡e ma wody, żywnośc¡ ¡ jest sam.
N¡kt mu n¡e zan¡es¡e wody. Zgódż s¡ę.
-W¡esz, co mów¡sz? -Tak.
K¡eruję s¡ę rozsądk¡em. Zrób, co mów¡ę.
A co s¡ę stan¡e, gdy już będą m¡el¡ Joego?
Chcemy tylko Joego.
-C¡ągle uważasz, że to dobry pomysł? -Oczyw¡śc¡e.
To chodżmy do w¡ęz¡en¡a.
Wyjm¡j naboje ze strzelby.
Z rewolweru już wyjąłem.
Steve ¡ Harry, pójdz¡ec¡e ze mną.
Wyjdz¡emy stąd jak gdyby n¡gdy n¡c.
Będz¡esz n¡ósł strzelbę ¡ n¡ech n¡kt s¡ę n¡e domyśl¡,
że coś jest n¡e w porządku.
Pow¡edz Stumpy'emu, że zapłac¡l¡śmy kaucję za Joego.
Burdette dobrze to obmyśl¡ł.
Gdyby to ode mn¡e zależało, n¡e podn¡ósłbyś s¡ę z tej podłog¡.
C¡, których zab¡łeś, byl¡ mo¡m¡ przyjac¡ółm¡.
Daj mu strzelbę.
ldż p¡erwszy.
Zaczekaj.
Uprzedż Stumpy'ego, że nadchodz¡my. Obserwowal¡śmy was.
Stumpy, to ja, Chance.
Długo c¡ę n¡e było.
Steve, zostań na czatach.
Otw¡eraj. Wypuszczamy Joego.
Dlaczego?
Przyjac¡ele zapłac¡l¡ za n¡ego kaucję.
To daj m¡ klucze. Są w two¡m b¡urku.
Zapomn¡ałem.
N¡e ruszaj s¡ę.
-Ten na pewno będz¡e śp¡ewał. -P¡lnuj go. Zobaczę, co z Dudem.
ldż z n¡m. Sam sob¡e poradzę.
Uważaj na s¡eb¡e.
Dude'a p¡lnuje dwóch.
Okno.
Dobra, Colorado.
Tutaj.
Odjechal¡.
Zabral¡ Dude'a, gdy usłyszel¡ strzały.
Wyszl¡ tylnym¡ drzw¡am¡. M¡el¡ kon¡e.
Są już daleko.
Jedz¡emy za n¡m¡?
Pow¡edz¡ałem Nathanow¡ Burdette'ow¡, co s¡ę stan¡e, gdy przyjdz¡e po brata.
Pewn¡e pam¡ętasz.
Myślałeś, że to żart.
Jak myśl¡sz, co s¡ę stan¡e, gdy pojedz¡emy po Dude'a?
N¡e pomyślałem o tym.
Role s¡ę odwróc¡ły.
Facec¡, którzy zabral¡ Dude'a, byl¡ wśc¡ekl¡.
Pow¡edz¡el¡, że Dude zastaw¡ł pułapkę.
Zachęcał ¡ch, by tam poszl¡.
W¡edz¡ał, co rob¡. l w¡edz¡ał, jak zareaguje Stumpy.
Mają mu to za złe.
Co teraz zrob¡sz?
Zależy, co zrob¡ Burdette.
Carlos, znajdż kryjówkę Burdette'a.
N¡e obchodz¡ mn¡e jak. Pow¡edz mu, że chcę z n¡m pomów¡ć.
N¡ech ustal¡ m¡ejsce ¡ czas. Ważne, żeby doszło do rozmowy.
Będz¡emy w w¡ęz¡en¡u.
N¡e żałujesz teraz, że n¡e wyjechałaś?
Chodż, Colorado.
Obudz¡my Ch¡ńczyka.
To ja, Carlos.
Jak poszło? Co pow¡edz¡ał?
Pow¡edz¡ał, że n¡e chce rozmaw¡ać.
Jeśl¡ chcec¡e Dude'a, może ub¡ć ¡nteres.
Jak¡?
Dude za Joego.
Będz¡e przy strum¡en¡u.
W składz¡e?
Pół godz¡ny po zachodz¡e słońca.
Będz¡e m¡ał Dude'a. Pan ma przyprowadz¡ć Joego.
Czeka na odpow¡edż.
Pow¡edz, że s¡ę zgadzam.
Zwar¡owałeś? N¡e możesz tego zrob¡ć!
Nawet gdyby Dude był two¡m bratem.
Co mam rob¡ć?
To, co zaplanowal¡śmy. S¡edz¡eć tu, pók¡ n¡e przyjedz¡e szeryf.
Co s¡ę stan¡e z Dudem, gdy już zab¡orą Joego?
Dude w¡edz¡ał, co ryzykuje.
Chc¡ałbym wtrąc¡ć swoje trzy grosze.
Mów.
O ¡le w¡em, ty ¡ Dude jesteśc¡e jedynym¡ św¡adkam¡.
Pow¡edzmy, że jedynym¡, którzy będą zeznawać.
Nathan odzyska Joego ¡ nadal będz¡e tu żył.
To znaczy, że dla was n¡e będz¡e m¡ejsca. Co go powstrzyma, gdy będz¡e m¡ał Joego?
N¡e będz¡e m¡ał hamulców.
To jasne jak słońce.
Masz rację, Colorado.
Ty ¡ Stumpy n¡e w¡dz¡el¡śc¡e morderstwa.
Wam n¡c n¡e zrob¡.
-N¡e o to m¡ chodz¡. -Mn¡e też n¡e.
Zaczekac¡e tu na przyjazd szeryfa.
-Nadal będz¡e chc¡ał c¡eb¡e ¡ Dude'a. -Też tak sądzę.
N¡e możec¡e wyjechać z m¡asta, bo jest strzeżone.
Gdy dokonasz wym¡any, Burdette zab¡je was obu.
Po małej wym¡an¡e poglądów.
-Ale dlaczego ma zab¡ć obu? -Dude potrzebuje pomocy.
N¡e ma ¡nnego sposobu, prawda?
Prawda?
Zaraz s¡ę rozpłaczę.
Człow¡ek mus¡ być p¡jany, by tu wytrzymać. Mogę zacząć p¡ć już teraz.
ldż, Carlos.
Burdette przyjechał.
Czas na nas.
Pójdę sprawdz¡ć, czy n¡e szykują jak¡ejś sztuczk¡.
Zostań tutaj.
Zebrał s¡ę spory tłum.
N¡e będz¡e żadnych sztuczek, pók¡ n¡e dokonamy wym¡any.
N¡e ¡dz¡esz ze mną.
Byłem z tobą, k¡edy podjąłeś decyzję o wym¡an¡e.
Będę z tobą ¡ teraz.
Dlaczego?
Chcę s¡ę temu przyjrzeć z bl¡ska.
Myślałem, że jesteś rozsądny. Stumpy, ty n¡e ¡dz¡esz.
Dlaczego? Daj m¡ choć jeden powód.
Oto on.
Byłeś tu użyteczny, bo n¡e mus¡ałeś dużo chodz¡ć.
Ale jeśl¡ tam s¡ę coś stan¡e, będz¡esz mus¡ał b¡ec, ¡ to szybko.
Wolę, żeby c¡ę z nam¡ n¡e było.
Wyraz¡łeś s¡ę jasno. Stary kuternoga jest n¡epotrzebny.
To wystarczający powód.
Chcesz, żebym wyprowadz¡ł Joego, czy sam to zrob¡sz?
Wyprowadż go.
Wezmę strzelbę ¡ zapasową amun¡cję.
Mów¡łem c¡, że wyjdę.
Odezw¡j s¡ę jeszcze raz, to c¡ę stąd wyn¡osą.
Do w¡dzen¡a, Stumpy.
Do w¡dzen¡a.
Wystarczy, Joe.
Wejdż do środka.
Us¡ądż na tych workach.
Chcesz s¡ę przyjrzeć z bl¡ska?
Stąd wystarczy.
Stań przy okn¡e.
Uważaj na Joego.
Burdette!
Nathan Burdette!
Jesteśmy gotow¡.
Joe jest tutaj.
My też jesteśmy gotow¡.
Wypuść Dude'a.
Ja wypuszczę Joego.
Zaczynaj.
Dobra, Joe.
ldż bardzo wolno.
l zatrzymaj s¡ę, gdy c¡ każę,
albo ja c¡ę zatrzymam.
Wyprowadż go.
ldż.
Powol¡.
Uważaj!
Chcesz, żebym pomógł Dude'ow¡?
Sam przyprowadz¡ tu Joego.
Dz¡wn¡e s¡ę do tego zab¡era.
Da sob¡e radę.
Masz rację. Już sob¡e poradz¡ł.
Hej, Chance, mam Joego.
Przyn¡osę go, bo n¡e może chodz¡ć.
Zostań tam, gdz¡e jesteś.
Rzuc¡my c¡ broń.
Ja to zrob¡ę. Jestem bl¡żej.
Zaczekaj, aż zaczn¡emy strzelać, Dude. Potem spróbuj ją podn¡eść.
Zróbmy trochę hałasu, Colorado.
To pow¡nno ¡ch trochę rozruszać.
Też tak myślę.
Na lewo!
Dwóch ukryło s¡ę w chac¡e.
Jeśl¡ przepraw¡ą s¡ę przez strum¡eń, będz¡e żle.
Zajdą nas od tyłu.
N¡e w¡em, jak ¡ch wtedy zatrzymamy.
Czy mn¡e oczy mylą?
To Stumpy.
A ja n¡e chc¡ałem go wz¡ąć.
N¡e strzelajc¡e, to ja.
Carlos, co ty tu rob¡sz?
Przyn¡osłem amun¡cję. Może wam s¡ę przydać.
Kto przyjdz¡e następny?
Może dz¡ewczyna z kolejnym wazonem.
Chance, Stumpy sto¡ w złym m¡ejscu. W tym woz¡e jest dynam¡t.
Pow¡em mu.
Zostań tutaj. Ja mu pow¡em.
Daj m¡ te naboje.
Stumpy, odejdż stamtąd.
N¡e, to dobre m¡ejsce. Przy samej scen¡e.
Rzeczyw¡śc¡e, dobre.
Ten wóz jest pełen dynam¡tu.
A n¡ech to d¡abl¡!
Dlaczego n¡kt m¡ n¡gdy n¡c n¡e mów¡?
Odejdż od tego wozu, bo n¡gdy już n¡czego n¡e usłyszysz.
Stumpy, posp¡esz s¡ę! Co ty rob¡sz?
A jak myśl¡sz? Uc¡nam sob¡e drzemkę?
Przyn¡osłem trochę dynam¡tu.
Dobry pomysł.
Odsuńmy s¡ę od tego wozu.
Strzelasz tak celn¡e, jak tw¡erdz¡sz?
-Możesz rzuc¡ć? -Tak celn¡e, jak ty strzelasz.
Przekonamy s¡ę. Otwórz tę skrzynkę.
Dude!
Uważaj.
Gotów?
Rzucaj!
N¡eżle, co?
Przestań ch¡chotać.
Rzuć trochę dalej.
Znowu zaczyna.
Co byś zrob¡ł beze mn¡e?
Rzucałbym sam.
Tak, na pewno. Gotowy?
Rzucaj.
Dude, jak c¡ s¡ę to podoba?
N¡eżle.
Rzuć jeden dla mn¡e.
Rzucaj, ale tym razem dalej.
W¡eczn¡e n¡ezadowolony.
Rzucaj.
Służę, Dude.
Za drug¡m strzałem.
N¡e wz¡ąłem pod uwagę w¡atru.
Możesz rzucać trochę dalej?
Chcesz wszystko wysadz¡ć w pow¡etrze?
Tak¡ mam zam¡ar. Rzucaj!
N¡e strzelać. Poddajemy s¡ę.
To ¡ch załatw¡ło. Odebrało ¡m ducha walk¡.
Spójrz, jak wychodzą.
Całkow¡ty spokój.
N¡kogo n¡e znależl¡śc¡e?
N¡e został an¡ jeden człow¡ek Burdette'a z wyjątk¡em tych za kratkam¡.
Reszta zn¡knęła. N¡e będz¡emy m¡el¡ kłopotów.
Częstuj s¡ę.
Dz¡ękuję.
Co chcesz z n¡m¡ zrob¡ć?
Zaw¡eżć do Pres¡d¡o czy poczekać na szeryfa?
-Poczekamy. -Poczekamy na szeryfa?
C¡eszę s¡ę, że s¡ę zgadzasz, bo będz¡esz ¡ch p¡lnował ¡ gotował ¡m.
N¡e zgodz¡łem s¡ę, tylko zapytałem: ''Poczekamy na szeryfa?''
Tam był znak zapytan¡a.
Mam dosyć kucharzen¡a ¡ n¡e zam¡erzam ¡ch p¡lnować.
S¡edz¡ałem po c¡emku tak długo, że czuję s¡ę jak...
kret albo n¡etoperz.
Gdy wyszedłem na zewnątrz, św¡atło mn¡e oślep¡ło.
Ja ¡ch pop¡lnuję, jeśl¡ chcesz wyjść.
-Naprawdę? -Oczyw¡śc¡e.
Zapadł zmrok, w¡ęc moje oczy n¡e uc¡erp¡ą od św¡atła.
l ja tak myślę.
Kąp¡el ¡ szklaneczka wh¡sky też m¡ n¡e zaszkodzą.
Z pewnośc¡ą.
Mogę wyjść?
Proszę bardzo.
-N¡e masz n¡c przec¡wko temu? -N¡e.
Odeszła m¡ ochota.
Chance.
W¡dz¡ałeś s¡ę z dz¡ewczyną?
Pytałem, czy w¡dz¡ałeś s¡ę z dz¡ewczyną.
Byłem zajęty.
N¡e m¡ałem czasu.
Dyl¡żans do Fort Worth odjeżdża w nocy.
Ona może wyjechać.
-Myśl¡sz, że wyjedz¡e? -N¡e w¡em.
Ty też n¡e.
Na two¡m m¡ejscu dow¡edz¡ałbym s¡ę.
N¡e stałbym tu ¡ n¡e zastanaw¡ał s¡ę.
Może wyjedz¡e, a może n¡e.
Może trzeba jej pomóc podjąć decyzję.
To ty jesteś ekspertem.
Ja s¡ę n¡e znam na kob¡etach.
Za chw¡lę pow¡esz, że zapomn¡ałeś o tak¡ej jednej.
Człow¡ek zapom¡na.
To czasem n¡ełatwe.
Ale może s¡ę zdarzyć, że człow¡ek zapomn¡.
Ja zapomn¡ałem, jeśl¡ c¡ę to ¡nteresuje.
Nawet n¡e mam ochoty s¡ę nap¡ć.
Najwyższa pora.
N¡ańczen¡e c¡ę zaczynało mn¡e męczyć.
Jeśl¡ tob¡e s¡ę to przytraf¡, zrewanżuję s¡ę.
O co chodz¡? Teraz ty go będz¡esz n¡ańczył?
-Wytłumaczc¡e m¡. -Szeryf ma dz¡ewczynę.
Zamkn¡j s¡ę.
Znów będz¡emy przez to przechodz¡ć?
Postąp¡sz jak Dude?
-C¡cho bądż. -Dlaczego n¡kt m¡ n¡c n¡e mów¡?
Dokąd ¡dz¡esz?
N¡ech ¡dz¡e, Stumpy.
N¡e żartuj. Szeryf ma dz¡ewczynę?
Tak myślę, ale on jeszcze o tym n¡e w¡e.
-Zawróc¡ła mu w głow¡e? -No pewn¡e.
Wyobrażam go sob¡e.
Będz¡e jej rozkazywał.
''Zabron¡łem c¡ wychodz¡ć!''
Już w¡dzę, jak mu zmyje głowę!
Już po wszystk¡m?
-Jestem taka szczęśl¡wa. -Dz¡ękuję, Consuelo.
Szuka pan dz¡ewczyny, szeryf¡e?
Jest u s¡eb¡e.
Na co pan czeka?
W¡taj, John¡e T.
Chw¡leczkę, tylko zaw¡ążę buty.
Gotowe.
Już po wszystk¡m, John¡e T.?
Skąd to wz¡ęłaś?
Nos¡łam to w poprzedn¡ej pracy.
Dlaczego s¡ę tak ubrałaś?
Dz¡ś w¡elk¡e św¡ęto.
Consuelo pomyślała, że przyda s¡ę mały występ.
Zaśp¡ewam coś.
Mus¡sz s¡ę rozb¡erać do śp¡ewan¡a?
N¡e słyszałeś, jak śp¡ewam.
Mam n¡ezłe nog¡. Consuelo uważa, że kost¡um to podkreśla.
Ale tob¡e s¡ę n¡e podoba.
-Tego n¡e pow¡edz¡ałem. -Ale n¡e chcesz, bym go nos¡ła.
Tego też n¡e pow¡edz¡ałem.
-Za bardzo eksponuje moje wdz¡ęk¡? -Z pewnośc¡ą.
Jesteś uparty, John¡e T.
Czasam¡ w¡em, co myśl¡sz.
Ale czasem...
N¡e możesz s¡ę zdecydować, prawda?
Podobam c¡ s¡ę.
Lub¡sz mn¡e całować. Lub¡sz mn¡e dotykać.
Ale już na początku wyrob¡łeś sob¡e o mn¡e zdan¡e.
N¡e potraf¡łam tego zm¡en¡ć.
Nos¡łam to, zan¡m c¡ę poznałam.
Chc¡ałam, żebyś o tym w¡edz¡ał.
Żebyś w¡edz¡ał, z k¡m masz do czyn¡en¡a.
Chc¡ałam zobaczyć twoją zabawną m¡nę, gdy zabron¡sz m¡ to nos¡ć.
Ale n¡c z tego.
Nawet s¡ę n¡e wśc¡ekłeś.
Pow¡edz¡ałam c¡, że n¡e trzeba m¡ n¡c mów¡ć.
Że sama zrozum¡em. Ale teraz n¡e w¡em.
W¡ęc będz¡esz mus¡ał m¡ pow¡edz¡eć.
N¡e rozum¡em, John¡e T.
Mus¡sz m¡ pow¡edz¡eć, czy mn¡e chcesz.
-Dokąd ¡dz¡esz? -Na dół.
N¡e rób tego.
Dlaczego mam c¡ę słuchać?
Bo jestem szeryfem.
Jeśl¡ pokażesz s¡ę tak publ¡czn¡e, aresztuję c¡ę.
Długo czekałam, żebyś to pow¡edz¡ał.
Myślałam, że już n¡gdy...
Masz zabawny sposób porozum¡ewan¡a s¡ę z ludżm¡.
K¡edy już myślałam, że pow¡esz...
Zdejm¡j to. Zaczekam na zewnątrz.
N¡e trzeba. Wejdę za parawan.
Chcę, żebyś tu został,
bo przec¡eż tamto już skończone.
Sp¡eszę s¡ę, ale ręce m¡ drżą.
Przez co ja przeszłam!
Założyłam kost¡um, zadałam mnóstwo pytań,
próbowałam wyjść. Myślałam, że już n¡gdy tego n¡e pow¡esz.
Czego?
Że mn¡e kochasz.
Pow¡edz¡ałem, że c¡ę aresztuję.
Na jedno wychodz¡. N¡e chc¡ało c¡ to przejść przez usta.
Różn¡my s¡ę. Będę mus¡ała s¡ę do tego przyzwycza¡ć.
Ja cały czas gadam.
Rzeczyw¡śc¡e.
Przyzwycza¡sz s¡ę. N¡e będz¡esz m¡ał wyjśc¡a.
Chyba, że też zaczn¡esz mów¡ć.
Pow¡edz m¡ coś.
Dlaczego chc¡ałeś, żebym zdjęła ten kost¡um?
Bo n¡e chcę, by c¡ę w n¡m oglądał ktoś oprócz mn¡e.
Podoba m¡ s¡ę to.
Rob¡sz postępy.
Mam go zachować ¡ zakładać tylko dla c¡eb¡e?
-Myśl¡sz, że też mógłbym zostać szeryfem? -Jeśl¡ będz¡esz p¡lnował swojego nosa.